από: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1245195
Ποιος είσαι μπάτσε;
Πώς σε λένε;
Ποια σκότωσες;
Πώς την έλεγαν;
Σε τι χούντα ζούμε ώστε να μην ξέρουμε τίποτε από αυτά;
Ούτε το δικό σου όνομα ούτε το όνομα του παιδιού που σκότωσες.
Τι γίνεται σε αυτήν την χώρα;
Που έχουμε βρεθεί;
Που πηγαίνουμε;
Πριν 2 χρόνια μπορούσαμε να ξέρουμε ότι ένας συναδελφος σου με το όνομα Κορκονέας σκότωσε έναν έφηβο με το όνομα Γρηγοροπουλο.
Σήμερα γιατί δεν μπορούμε να μάθουμε τίποτε από τα ονόματα του φονιά και του θύματος;
Είχες έρθει στις πορείες μας;
Μήπως είσαι αυτός που την Πρωτομαγιά πέρασε ξυστά από δίπλα μου τρέχοντας με ιλλιγγιώδη ταχύτητα;
Ή μήπως ο άλλος που προσπάθησε να πατήσει με την μηχανή του έναν φίλο μου στο σύνταγμα στις 15 Δεκέμβρη;
Ποιος τελικά είσαι;
Θα έχεις σίγουρα ένα όνομα όπως κι ένα όνομα θα είχε το μικρό κοριτσάκι που πάτησες.
Γιατί μας το κρύβουν;Γιατί κρύβεις το όνομα σου;
Τι θες να μας πεις με αυτό;
Ότι μας φοβάσαι; Ή μήπως ότι όλοι εκεί στο σώμα σου είστε ανωνύμοι και ανταλλάξιμοι;
Τι λένε οι συνάδελφοι σου για σένα; Είναι υπερήφανοι για το κατορθωμα σου;
Ξέρεις κάποιοι λένε ότι δεν μπορούμε να σε κατηγορήσουμε.
Ότι ήταν ένα "ατύχημα". Ότι αυτά συμβαίνουν.
Να πατάνε και να σκοτώνουν με μηχανές 7χρονια παιδιά.
Ναι αυτό είναι ένα ατύχημα για αυτούς. Αυτός είναι ο πολιτισμός τους.
Λένε ότι εσύ απλά πήγαινες στην δουλειά σου.
Αλλά ποια είναι αυτή η δουλειά σου;
Να πατάς τον φίλο μου ήνα τρέχεις πάνω μου με ιλλιγγιώδη ταχύτητα;
Αυτό είναι δουλειά;
Και συ τι έκανες πηγαίνοντας στην δουλειά σου;
Αυτό που κάνεις στην ίδια την δουλειά σου μήπως;
Την ξεκίνησες να την εξασκείς δηλαδή πριν φτάσεις στον εργασιακό σου χώρο;
Ένας εργασιομανής που εξασκήθηκε θανατηφόρα σε ένα παιδικό κορμί;
Σε τι βαρβαρότητα φτάσαμε;
Να θεωρείται δουλεία να πατάς κόσμο με την μηχανή σου...
Και τώρα πώς νιώθεις;
Κάποιοι λένε ότι εισαι και συ άνθρωπος.
Είσαι;
Αμφιβάλω...
Αν ήσουν τώρα δεν θα είχες τουλάχιστον δοκιμάσει να αυτοκτονήσεις;
Μπορείς να ζεις έχοντας σκοτώσει ένα μικρό κοριτσάκι;
Εγώ δεν θα μπορούσα...
Μα εσύ όχι μονο το σκότωσες αλλά και το άφησες να ψυχορραγεί αβοήθητο...
Τι αισθήματα υπάρχουν μέσα σου για αυτό που έκανες;
Έχεις τέτοια;
Σε αφήνουν να ζεις;
Μήπως απλά δεν σε νοιάζει;
Μήπως νιώθεις ότι δεν έκανες και τίποτε και δικαιωματικά είσαι τώρα ελεύθερος;
Μήπως για σένα ένα "γυφτάκι" δεν έχει και μεγάλη σημασία και μπορείς να το σκοτώνεις κατά βούληση;
Άλλωστε σε τιμώρησε κανείς για αυτό που έκανες;
Ούτε μια μέρα δεν κάθησες μέσα.
Είσαι έξω και αναπνέεις ελεύθερα.
Κι ας σκότωσες ένα κοριτσάκι.
Κι ας του στέρησες την δυνατότητα να ζήσει, να μεγαλώσει, να αγαπήσει να κάνει απογόνους...
Λοιπόν μπάτσε εσένα και τους ομοίους σου δεν μπορούμε να σας αφήσουμε έτσι.
Εμείς κλάψαμε για αυτό το κοριτσάκι που εσύ σκότωσες.
Εμείς σε μισούσαμε και πριν από αυτό όταν όρμαγες με την μηχανή σου να μας λιώσεις στις διαδηλώσεις μας.
Εμείς είμαστε άνθρωποι και για ένα μικρό σκοτωμένο παιδί νιώθουμε αποτροπιασμό είτε είναι τσιγγανάκι , είτε μαυράκι, είτε ελληνάκι, είτε αλβανάκι.
Δεν βάζουμε εθνικές και φυλετικές στάμπες σε 7 χρονών παιδιά γιατί ξέρουμε ότι είναι απλά 7 χρονών παιδιά.Αγόρια και κορίτσια.
Και συ σκότωσες ένα τέτοιο και τώρα είσαι ελεύθερος.
Για έναν 15χρονο που είχε σκοτώσει ένας επώνυμος συνάδερφος σου κανάμε όλη την αθήνα και την χώρα άνω-κάτω.
Τι θα μας αποτρέψει τώρα να κανουμε το ίδιο για ένα 7χρονο μικρό κορίτσι που σκότωσες εσύ;
Τι διαφέρει;
Ότι είναι μικρότερο ηλικιακά;
Ότι είναι κορίτσι;
Ότι ειναι τσιγγανάκι;
Θα σε είχαμε εχθρό και να μην το είχες κάνει.
Εσύ έρχεσαι στις συγκεντρώσεις μας ακάλεστος για να μας τρομοκρατήσεις.
Τώρα που έκανες το έγκλημα σου σε ένα μικρό παιδί και όχι σε μας τι πρέπει να σε έχουμε;
Μπάτσε σήμερα θα κατέβω στην συγκέντρωση για να εκφράσω την οργή μου για αυτό που έκανες.
Για αυτά που ο κάθε συναδερφος σου εκεί θα μπορούσε να κάνει και αυτά που έχει ήδη κάνει.
Μέλος μιας συμμορίας είσαι που νιώθει φυλετική καθαρότητα και σκοτώνει μικρά παιδια και μετά περπατάει ελεύθερο για να ξαναεγκληματίσει.
Εγώ όμως στο εξής δεν θα σε ξαναφήσω να σκοτώσεις παιδιά ούτε να ξανατρομοκρατήσεις τις συγκεντρώσεις μου.
Στο εξής αν σε πετύχω εσένα ή τους ομοίους σου να βολτάρουν αυτάρεσκα στις διαδηλώσεις ή στις γειτονιές μου θα σου σπάσω τα κόκκαλα.
Γιατί αυτό σου αξίζει.
Και στο λέω αυτό ως άνεργος και πεινασμένος.
Ως αυτός που του απείλησαν να του παρουν το σπίτι.
Δεν θα σου ξαναεπιτρέψω να ξανασκοτώσεις παιδί.
Και σήμερα θα το διατρανώσω αυτό στους δρόμους της Αθήνας.
Ναι σήμερα.
Σήμερα...
Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Συζήτηση και Προβολή ταινίας
Τετάρτη 8/12 και ώρα 21:00
Συζήτηση
Η εργασία κι η ανεργία ως εκβιασμοί και μηχανισμοί πειθάρχησης
Προβολή Ταινίας
Το Τσεκούρι (2005) , του Κ. Γαβρά
Η προβολή και η συζήτηση οργανώνεται από τη Συνέλευση για την Κρίση
που λειτουργεί στην Κατάληψη στο Μπίνειο
http://blogs.vrahokipos.net/mpineio/
Κείμενο του Σ.Ελ.Ερ.Ε. Βορείου Αιγαίου
Η περαιτέρω υποτίμηση (και) της παιδείας οδηγεί στην υποτίμηση της ζωής μας
Το «νέο» σχολείο…
Η παρούσα οικονομική κρίση έχει περάσει σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Η λύση που προτείνει για την επιβίωσή του το καπιταλιστικό σύστημα είναι η γενική αναδιάρθρωση και υποτίμηση των εργασιακών σχέσεων σε όλους τους παραγωγικούς τομείς και κυρίως σε δημόσια αγαθά (υγεία, παιδεία) και η επέκταση της ελαστικοποίησης της εργασίας και στο δημόσιο τομέα. Όσον αφορά στην Παιδεία, προτείνει μείωση κρατικού προϋπολογισμού (από πρωτοβάθμια μέχρι τριτοβάθμια εκπαίδευση), σχολικές μονάδες με χορηγούς, σχολικές μονάδες που ζητούν από τους μαθητές να καλύπτουν τις ανάγκες του σχολείου σε αναλώσιμα και ένα μακρύ κατάλογο από ολοκάθαρες κινήσεις υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου. Την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας έρχεται να προτείνει «καινοτόμες» αλλαγές για το «νέο σχολείο». Ψηφιακή τάξη, κατ’ οίκον φροντιστήριο, βιντεοσκοπημένες παραδόσεις μαθημάτων, animations… Φαντεζί λέξεις, αλλά ούτε μια λέξη για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και τις συνθήκες εργασίας που θα παρέχει το νέο σχολείο.
Στο «νέο» σχολείο…
• Επεκτείνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη, οι εργαζόμενοι στα σχολεία δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τις πάγιες και λειτουργικές ανάγκες τις κάλυπταν μέχρι τώρα εκπαιδευτικοί με τέσσερις διαφορετικές σχέσεις εργασίας: μόνιμοι, αναπληρωτές πλήρους ωραρίου, αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου, ωρομίσθιοι. Τελευταία προσελήφθησαν και συμβασιούχοι μέσω Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Χρηματοδότησης (ΕΣΠΑ). Πρόκειται για μια κατηγορία καθηγητών και δασκάλων που δεν καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από θολά ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. Στις νέες αυτές ατομικές συμβάσεις αδιευκρίνιστα παραμένουν ζητήματα που αφορούν στο ωράριο, στην ασφάλιση και αναγνώριση της προϋπηρεσίας των εργαζόμενων και στον τρόπο πληρωμής τους.
• Προωθείται η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης, η οποία θα οδηγήσει στη διάκριση των σχολείων σε καλά και κακά, σε αποδοτικά και μη, αγνοώντας εσκεμμένα τις κοινωνικές συνθήκες και το χώρο μέσα στο οποίο λειτουργούν, με αποτέλεσμα τη συγχώνευση ή ακόμα και το κλείσιμο «αποτυχημένων» σχολικών μονάδων. Έτσι, επιδιώκεται α) η ενοχοποίηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών για το παραγόμενο έργο, β) η νομιμοποίηση της απόσυρσης της κρατικής χρηματοδότησης, γ) η παράδοση των σχολείων σε πάσης φύσεως χορηγούς.
• Απαιτείται πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης, διετής δοκιμαστική περίοδος με «μέντορες» και «δόκιμους», διαγωνισμούς που ακυρώνουν πτυχία και προϋπηρεσία, ενώ εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι θα αξιολογούνται ως μετρήσιμοι δείκτες.
• Καταργείται η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, που ήταν για χρόνια μία σημαντική βοήθεια για όσους μαθητές δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πηγαίνουν σε φροντιστήριο. Με αυτόν τον τρόπο, το Υπουργείο πετάει το μπαλάκι της χρηματοδότησης των ενισχυτικών μαθημάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό στον οικογενειακό.
Σε μία περίοδο που οι υποχωρήσεις του κοινωνικού κράτους είναι συνεχείς και καθολικές, ακόμα και η Παιδεία αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο λογιστικής. Οι καθηγητές μειώνονται ως πολύ δαπανηροί για τον κρατικό προϋπολογισμό, αφήνοντας τα σχολεία όλης της χώρας με χαώδεις τάξεις των 28 και 30 μαθητών που υπολειτουργούν μέχρι και σήμερα. Στο ΕΠΑΛ του Πλωμαρίου οι μαθητές κουράστηκαν να παρακαλούν για την κάλυψη των 40 και πλέον ωρών βασικών μαθημάτων τους, εισπράττοντας εδώ και μήνες υποσχέσεις.
Η χρηματοδότηση των σχολείων και των σχολικών επιτροπών είναι τόσο ελλιπής, που ο χειμώνας προμηνύεται κρύος. Ήδη στο σχολείο της Άντισσας οι γονείς κάνουν έρανο για την αγορά πετρελαίου, όταν στη Φίλια για τον ίδιο λόγο κάνουν «χοροεσπερίδες». Το αθλητικό γυμνάσιο Μυτιλήνης αυτή τη στιγμή τελεί υπό κατάληψη, καθώς δεν υπάρχουν γυμναστές (!) για τα περισσότερα αθλήματα. Στη Γέρα δεν επαρκούν τα χρήματα για επιδιόρθωση του φωτοτυπικού μηχανήματος και στον Μανταμάδο δεν υπάρχουν αναλώσιμα, ενώ στον Πολιχνίτο η Cosmote χορηγεί δορυφορικό πιάτο με αντάλλαγμα τη διαφήμιση και την προπαγάνδιση των προϊόντων της.
και ο κατάλογος συνεχίζεται…
Για όλους αυτούς τους λόγους το σωματείο καλεί τους εκπαιδευτικούς της επισφάλειας: ωρομίσθιους ή αναπληρωτές σε δημόσια σχολεία (όπου οι ελαστικές σχέσεις εργασίας αποτελούν καθεστώς), εργαζόμενους σε φροντιστήρια (όπου οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια), εγκλωβισμένους στην ανασφάλιστη και ακατοχύρωτη εργασία των ιδιαιτέρων, την ανεργία και την ετεροαπασχόληση σε:
συμμετοχή στην γενική απεργία της 15 Δεκέμβρη
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
από: http://selereba.blogspot.com/
Το «νέο» σχολείο…
Η παρούσα οικονομική κρίση έχει περάσει σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας. Η λύση που προτείνει για την επιβίωσή του το καπιταλιστικό σύστημα είναι η γενική αναδιάρθρωση και υποτίμηση των εργασιακών σχέσεων σε όλους τους παραγωγικούς τομείς και κυρίως σε δημόσια αγαθά (υγεία, παιδεία) και η επέκταση της ελαστικοποίησης της εργασίας και στο δημόσιο τομέα. Όσον αφορά στην Παιδεία, προτείνει μείωση κρατικού προϋπολογισμού (από πρωτοβάθμια μέχρι τριτοβάθμια εκπαίδευση), σχολικές μονάδες με χορηγούς, σχολικές μονάδες που ζητούν από τους μαθητές να καλύπτουν τις ανάγκες του σχολείου σε αναλώσιμα και ένα μακρύ κατάλογο από ολοκάθαρες κινήσεις υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου. Την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας έρχεται να προτείνει «καινοτόμες» αλλαγές για το «νέο σχολείο». Ψηφιακή τάξη, κατ’ οίκον φροντιστήριο, βιντεοσκοπημένες παραδόσεις μαθημάτων, animations… Φαντεζί λέξεις, αλλά ούτε μια λέξη για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και τις συνθήκες εργασίας που θα παρέχει το νέο σχολείο.
Στο «νέο» σχολείο…
• Επεκτείνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Σε αντίθεση με την επικρατούσα άποψη, οι εργαζόμενοι στα σχολεία δεν είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι. Τις πάγιες και λειτουργικές ανάγκες τις κάλυπταν μέχρι τώρα εκπαιδευτικοί με τέσσερις διαφορετικές σχέσεις εργασίας: μόνιμοι, αναπληρωτές πλήρους ωραρίου, αναπληρωτές μειωμένου ωραρίου, ωρομίσθιοι. Τελευταία προσελήφθησαν και συμβασιούχοι μέσω Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων Χρηματοδότησης (ΕΣΠΑ). Πρόκειται για μια κατηγορία καθηγητών και δασκάλων που δεν καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από θολά ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης. Στις νέες αυτές ατομικές συμβάσεις αδιευκρίνιστα παραμένουν ζητήματα που αφορούν στο ωράριο, στην ασφάλιση και αναγνώριση της προϋπηρεσίας των εργαζόμενων και στον τρόπο πληρωμής τους.
• Προωθείται η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης, η οποία θα οδηγήσει στη διάκριση των σχολείων σε καλά και κακά, σε αποδοτικά και μη, αγνοώντας εσκεμμένα τις κοινωνικές συνθήκες και το χώρο μέσα στο οποίο λειτουργούν, με αποτέλεσμα τη συγχώνευση ή ακόμα και το κλείσιμο «αποτυχημένων» σχολικών μονάδων. Έτσι, επιδιώκεται α) η ενοχοποίηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών για το παραγόμενο έργο, β) η νομιμοποίηση της απόσυρσης της κρατικής χρηματοδότησης, γ) η παράδοση των σχολείων σε πάσης φύσεως χορηγούς.
• Απαιτείται πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης, διετής δοκιμαστική περίοδος με «μέντορες» και «δόκιμους», διαγωνισμούς που ακυρώνουν πτυχία και προϋπηρεσία, ενώ εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι θα αξιολογούνται ως μετρήσιμοι δείκτες.
• Καταργείται η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, που ήταν για χρόνια μία σημαντική βοήθεια για όσους μαθητές δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πηγαίνουν σε φροντιστήριο. Με αυτόν τον τρόπο, το Υπουργείο πετάει το μπαλάκι της χρηματοδότησης των ενισχυτικών μαθημάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό στον οικογενειακό.
Σε μία περίοδο που οι υποχωρήσεις του κοινωνικού κράτους είναι συνεχείς και καθολικές, ακόμα και η Παιδεία αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο λογιστικής. Οι καθηγητές μειώνονται ως πολύ δαπανηροί για τον κρατικό προϋπολογισμό, αφήνοντας τα σχολεία όλης της χώρας με χαώδεις τάξεις των 28 και 30 μαθητών που υπολειτουργούν μέχρι και σήμερα. Στο ΕΠΑΛ του Πλωμαρίου οι μαθητές κουράστηκαν να παρακαλούν για την κάλυψη των 40 και πλέον ωρών βασικών μαθημάτων τους, εισπράττοντας εδώ και μήνες υποσχέσεις.
Η χρηματοδότηση των σχολείων και των σχολικών επιτροπών είναι τόσο ελλιπής, που ο χειμώνας προμηνύεται κρύος. Ήδη στο σχολείο της Άντισσας οι γονείς κάνουν έρανο για την αγορά πετρελαίου, όταν στη Φίλια για τον ίδιο λόγο κάνουν «χοροεσπερίδες». Το αθλητικό γυμνάσιο Μυτιλήνης αυτή τη στιγμή τελεί υπό κατάληψη, καθώς δεν υπάρχουν γυμναστές (!) για τα περισσότερα αθλήματα. Στη Γέρα δεν επαρκούν τα χρήματα για επιδιόρθωση του φωτοτυπικού μηχανήματος και στον Μανταμάδο δεν υπάρχουν αναλώσιμα, ενώ στον Πολιχνίτο η Cosmote χορηγεί δορυφορικό πιάτο με αντάλλαγμα τη διαφήμιση και την προπαγάνδιση των προϊόντων της.
και ο κατάλογος συνεχίζεται…
Για όλους αυτούς τους λόγους το σωματείο καλεί τους εκπαιδευτικούς της επισφάλειας: ωρομίσθιους ή αναπληρωτές σε δημόσια σχολεία (όπου οι ελαστικές σχέσεις εργασίας αποτελούν καθεστώς), εργαζόμενους σε φροντιστήρια (όπου οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας αντιμετωπίζονται ως πολυτέλεια), εγκλωβισμένους στην ανασφάλιστη και ακατοχύρωτη εργασία των ιδιαιτέρων, την ανεργία και την ετεροαπασχόληση σε:
συμμετοχή στην γενική απεργία της 15 Δεκέμβρη
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΑΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
από: http://selereba.blogspot.com/
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
για τον δεκέμβρη
γιατί ο δικός μας δεκέμβρης δεν τέλειωσε ποτέ…
Η εξέγερση του Δεκέμβρη ήταν μια στιγμή ενός διαρκούς κοινωνικού πολέμου που μαίνεται -πότε αθόρυβα, πότε παταγωδώς, πότε υπόρρητα και πότε ξεκάθαρα- από τότε που οι ανθρώπινες κοινωνίες μπήκαν κάτω απ’ το ζυγό της διαχωρισμένης εξουσίας και της εκμετάλλευσης.
Με αφορμή τη δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή, η συσσωρευμένη οργή ενός κόσμου, επιτέλους, εκφράστηκε και βρήκε διέξοδο στο δρόμο. Ξεπερνώντας δεσμά και αξίες που πατρονάρουν την επιβίωση αυτού του συστήματος, μακριά από κόμματα, ενάντια σε θεσμούς, κόντρα στον οχετό των ΜΜΕ, μικρές και μεγάλες πόλεις δεν άδειαζαν για μέρες από το κύμα της ανταρσίας. Ο Δεκέμβρης, επηρέασε όσους και όσες τον έζησαν, αλλά και αποτέλεσε παράδειγμα που, ακόμα, διαμορφώνει παγκόσμια τις κοινωνικές δυναμικές.
Αυτό που κατάφεραν να σπάσουν οι εξεγερμένοι και τρόμαξε την εξουσία ήταν η κοινωνική ειρήνη και ο εφησυχασμός. Οι εξεγερμένες, δεν έσπασαν μόνο τζαμαρίες, τράπεζες και αστυνομικά τμήματα, αλλά, κυρίως, τις διαχωρισμένες τους ταυτότητες και τα μοναχικά τους θέλω. Στη δίνη της εξέγερσης έπαψαν να υπάρχουν «νέοι», «μαθητές», «φοιτητές», «εργάτες», «έλληνες», «ξένοι», «άντρες», «γυναίκες», και δημιουργήθηκε μια νέα κοινή ταυτότητα που υιοθέτησε κάθε ατομικά βιωμένη καταπίεση και την έκανε κομμάτι της. Όλα έφταιγαν σε όλους και η αλληλεγγύη ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Το κράτος, χέρι χέρι με τα ΜΜΕ και τις δυνάμεις καταστολής, έσπευσε να απο-νοηματοδοτήσει και να απο-πολιτικοποιήσει την εξέγερση καθώς και να ξαναορθώσει τους ταυτοτικούς διαχωρισμούς.
Δυο χρόνια μετά, ο κόσμος δεν έχει αλλάξει, ούτε κατά διάνοια. Γίνεται πιο σκληρός και πιο απειλητικός για την επιβίωση των από κάτω, περισσότερο ασφυκτικός και ωμός για τις ελευθερίες μας. Αυτό που προωθείται είναι μια νέα κανιβαλική πραγματικότητα που αποπροσανατολίζει την κοινωνία από τους πραγματικούς της εχθρούς. Η οικονομική βία -με τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών, την αύξηση της φορολογίας- η επέλαση του κράτους ασφάλειας σε βάρος του κράτους πρόνοιας – με την κατάργηση της δημόσιας παιδείας και υγείας, την αστυνομοκρατία ή τις επιστρατεύσεις απεργών- ορίζουν την επερχόμενη βαρβαρότητα και περιγράφουν το σύγχρονο ολοκληρωτισμό.
Όσοι δεν βρέθηκαν το Δεκέμβρη στο δρόμο -και αυτό αφορά μεγάλο κομμάτι του κόσμου της εργασίας- μπορεί τώρα να νιώθουν και μετανιωμένοι. Να θεωρούν πως έχασαν μια καλή ευκαιρία, να σιχτιρίζουν την απάθεια, την αδράνεια, το φόβο ή ό,τι τέλος πάντων τους κράτησε σπίτια τους, μπροστά στις οθόνες της τηλεόρασης.
Πότε δεν είναι αργά, βέβαια. Η διαπίστωση ότι ο κόσμος της εργασίας απουσίαζε από το Δεκέμβρη, απουσίαζε δηλαδή το σαμποτάζ της παραγωγικής διαδικασίας από τα ίδια τα υποκείμενα που πουλάνε -όλο και πιο φτηνά- την εργατική τους δύναμη, παράγοντας κέρδη και υπεραξία για τα αφεντικά, δεν μειώνει την αξία της εξέγερσης. Αντίθετα, στρέφει το βλέμμα μας στο επόμενο βήμα για το συνολικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, μας κάνει να αναρωτιόμαστε πού θα φτάναμε αν εξεγειρόμασταν σε κάθε μικρό και μεγάλο θάνατο γύρω μας, αν αντιστεκόμασταν σε κάθε πτυχή αυτού του καπιταλιστικού κόσμου. Και στα σίγουρα, κάνει τους κυρίαρχους να κοιμούνται όλο και πιο ανήσυχα τα βράδια.
Σ΄ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ
φωνές απ' την εξέγερση για τη διαφύλαξη της μνήμης
Η εξέγερση του Δεκέμβρη ήταν μια στιγμή ενός διαρκούς κοινωνικού πολέμου που μαίνεται -πότε αθόρυβα, πότε παταγωδώς, πότε υπόρρητα και πότε ξεκάθαρα- από τότε που οι ανθρώπινες κοινωνίες μπήκαν κάτω απ’ το ζυγό της διαχωρισμένης εξουσίας και της εκμετάλλευσης.
Με αφορμή τη δολοφονία ενός 15χρονου μαθητή, η συσσωρευμένη οργή ενός κόσμου, επιτέλους, εκφράστηκε και βρήκε διέξοδο στο δρόμο. Ξεπερνώντας δεσμά και αξίες που πατρονάρουν την επιβίωση αυτού του συστήματος, μακριά από κόμματα, ενάντια σε θεσμούς, κόντρα στον οχετό των ΜΜΕ, μικρές και μεγάλες πόλεις δεν άδειαζαν για μέρες από το κύμα της ανταρσίας. Ο Δεκέμβρης, επηρέασε όσους και όσες τον έζησαν, αλλά και αποτέλεσε παράδειγμα που, ακόμα, διαμορφώνει παγκόσμια τις κοινωνικές δυναμικές.
Αυτό που κατάφεραν να σπάσουν οι εξεγερμένοι και τρόμαξε την εξουσία ήταν η κοινωνική ειρήνη και ο εφησυχασμός. Οι εξεγερμένες, δεν έσπασαν μόνο τζαμαρίες, τράπεζες και αστυνομικά τμήματα, αλλά, κυρίως, τις διαχωρισμένες τους ταυτότητες και τα μοναχικά τους θέλω. Στη δίνη της εξέγερσης έπαψαν να υπάρχουν «νέοι», «μαθητές», «φοιτητές», «εργάτες», «έλληνες», «ξένοι», «άντρες», «γυναίκες», και δημιουργήθηκε μια νέα κοινή ταυτότητα που υιοθέτησε κάθε ατομικά βιωμένη καταπίεση και την έκανε κομμάτι της. Όλα έφταιγαν σε όλους και η αλληλεγγύη ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Το κράτος, χέρι χέρι με τα ΜΜΕ και τις δυνάμεις καταστολής, έσπευσε να απο-νοηματοδοτήσει και να απο-πολιτικοποιήσει την εξέγερση καθώς και να ξαναορθώσει τους ταυτοτικούς διαχωρισμούς.
Δυο χρόνια μετά, ο κόσμος δεν έχει αλλάξει, ούτε κατά διάνοια. Γίνεται πιο σκληρός και πιο απειλητικός για την επιβίωση των από κάτω, περισσότερο ασφυκτικός και ωμός για τις ελευθερίες μας. Αυτό που προωθείται είναι μια νέα κανιβαλική πραγματικότητα που αποπροσανατολίζει την κοινωνία από τους πραγματικούς της εχθρούς. Η οικονομική βία -με τις απολύσεις, τις μειώσεις μισθών, την αύξηση της φορολογίας- η επέλαση του κράτους ασφάλειας σε βάρος του κράτους πρόνοιας – με την κατάργηση της δημόσιας παιδείας και υγείας, την αστυνομοκρατία ή τις επιστρατεύσεις απεργών- ορίζουν την επερχόμενη βαρβαρότητα και περιγράφουν το σύγχρονο ολοκληρωτισμό.
Όσοι δεν βρέθηκαν το Δεκέμβρη στο δρόμο -και αυτό αφορά μεγάλο κομμάτι του κόσμου της εργασίας- μπορεί τώρα να νιώθουν και μετανιωμένοι. Να θεωρούν πως έχασαν μια καλή ευκαιρία, να σιχτιρίζουν την απάθεια, την αδράνεια, το φόβο ή ό,τι τέλος πάντων τους κράτησε σπίτια τους, μπροστά στις οθόνες της τηλεόρασης.
Πότε δεν είναι αργά, βέβαια. Η διαπίστωση ότι ο κόσμος της εργασίας απουσίαζε από το Δεκέμβρη, απουσίαζε δηλαδή το σαμποτάζ της παραγωγικής διαδικασίας από τα ίδια τα υποκείμενα που πουλάνε -όλο και πιο φτηνά- την εργατική τους δύναμη, παράγοντας κέρδη και υπεραξία για τα αφεντικά, δεν μειώνει την αξία της εξέγερσης. Αντίθετα, στρέφει το βλέμμα μας στο επόμενο βήμα για το συνολικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, μας κάνει να αναρωτιόμαστε πού θα φτάναμε αν εξεγειρόμασταν σε κάθε μικρό και μεγάλο θάνατο γύρω μας, αν αντιστεκόμασταν σε κάθε πτυχή αυτού του καπιταλιστικού κόσμου. Και στα σίγουρα, κάνει τους κυρίαρχους να κοιμούνται όλο και πιο ανήσυχα τα βράδια.
Σ΄ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ
φωνές απ' την εξέγερση για τη διαφύλαξη της μνήμης
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
Απεργία στον Τύπο
μας ήρθε σε mail:
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΌΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η χωρίς προηγούμενο επίθεση που δέχονται τα εργασιακά μας δικαιώματα στον χώρο των μέσων δεν έχει σταματημό και οι «επικαιροποιήσεις» του μνημονίου διαδέχονται η μια την άλλη, μόνο που στο τέρμα του τούνελ αντί για φως οι εργαζόμενοι θα βρουν πυκνό σκοτάδι για αυτούς και τις οικογένειες τους. Η αντεργατική πολιτική που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, με πρώτους τους έλληνες εργαζόμενους να είναι τα πειραματόζωα των πιο σκληρών εργοδοτικών και κυβερνητικών πρακτικών, έχει εξαντλήσει την αντοχή των συνηθών υποζυγίων και τα νέα μέτρα το μόνο που θα αποδώσουν στην κυβέρνηση και τους «ανώτερούς» της θα είναι οργή και σφοδρές αντιστάσεις. Παράλληλα η κατάσταση διάλυσης των εργασιακών κεκτημένων με τα «μπαμπούλα» της οικονομικής κατάρρευσης υπήρξε η καλύτερη αφορμή για την εφαρμογή των χρόνιων επιδιώξεων της εργοδοσίας: εκατοντάδες απολύσεις, λουκέτα στην «Απογευματινή» και το ημερήσιο «Βήμα» με συνέπεια την κατάληξη τόσων εργαζομένων στην ανεργία, περικοπές θέσεων εργασίας, περικοπές μισθών, απλήρωτες υπερωρίες και ατελείωτες θυσίες των εργαζομένων για να διασώσουν και να συντηρήσουν την κερδοφορία τους οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις τους.
Αγωνιζόμαστε και αντιδρούμε στην συστηματική λεηλασία των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας. Διακηρύσσουμε την συνολική και πολύμορφη αντίδρασή μας απέναντι στις υπαγορευόμενες μεθοδεύσεις από κυβέρνηση, εργοδοσία και ΔΝΤ.
Υπογραμμίζουμε, επίσης, τις αδιαπραγμάτευτες θέσεις μας, όπως ήδη έχουν διατυπωθεί στις μέχρι τώρα αγωνιστικές μας κινητοποιήσεις, οι οποίες ενημερώνουμε ότι θα ενταθούν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Δεν αφήνουμε να περάσει η απορρύθμιση των εργασιακών μας σχέσεων με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με την ελαστική απασχόληση, με την αυθαίρετη μετατροπή των εργασιακών σχέσεων και αμοιβής, με τις μαζικές απολύσεις. Αντιμετωπίζουμε σε κάθε επίπεδο την δημιουργία κλίματος φόβου και τρομοκρατίας σε βάρος συναδέλφων με απειλές η και κλείσιμο εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοτηλεοπτικών μέσων, την ανατροπή θεμελιωδών ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τη σφαγή της ελεύθερης και αντικειμενικής ενημέρωσης στο βωμό της διαπλοκής, της εμπορευματοποίησης και μιας ψευδεπίγραφης δημοκρατίας όργανο των μονοπωλίων.
Απέναντι σε όλα αυτά μοιάζει περισσότερο κι από αναγκαία η μαζική συμμετοχή μας στην 24ωρη απεργία που θα λάβει χώρα από τις 06.00 π.μ. της Τρίτης 30 Νοεμβρίου έως τις 06.00 π.μ. της Τετάρτης 1 Δεκεμβρίου 2010 σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Λέσβου και όλης της Ελλάδας. Η απεργία κηρύσσεται μπροστά στις συστηματικές και στοχευμένες μεθοδεύσεις της εργοδοσίας για λουκέτα και απολύσεις χιλιάδων συναδέλφων, και φυσικά μπροστά στην ανελέητη επίθεση της κυβέρνησης σε βάρος των εργασιακών και ασφαλιστικών κατακτήσεων των εργαζομένων των ΜΜΕ με μειώσεις μισθών, μεταβολή εργασιακών όρων, υποαπασχόληση και κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Το ΣΕΜΜΕΛ καλεί τους εργαζομένους όλων ανεξαιρέτως των ειδικοτήτων να συμμετάσχουν μαζικά, δυναμικά, ενωτικά και αποφασιστικά στην πιο πάνω 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση.
Επίσης, εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους απολυμένους του ημερήσιου «Βήματος», της «Απογευματινής», όλων των άλλων μέσων ενημέρωσης που έκλεισαν ωθώντας το προσωπικό τους ένα βήμα κοντύτερα στην οικονομική εξαθλίωση.
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΌΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ
ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Μ.Μ.Ε ΛΕΣΒΟΥ
Βαλαωρίτου & Δαβάκη
Μυτιλήνη Λέσβου 81100
6932036696 & 6938651754
semmel@hotmail.gr
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΌΛΟΙ ΚΑΙ ΌΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Η χωρίς προηγούμενο επίθεση που δέχονται τα εργασιακά μας δικαιώματα στον χώρο των μέσων δεν έχει σταματημό και οι «επικαιροποιήσεις» του μνημονίου διαδέχονται η μια την άλλη, μόνο που στο τέρμα του τούνελ αντί για φως οι εργαζόμενοι θα βρουν πυκνό σκοτάδι για αυτούς και τις οικογένειες τους. Η αντεργατική πολιτική που εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, με πρώτους τους έλληνες εργαζόμενους να είναι τα πειραματόζωα των πιο σκληρών εργοδοτικών και κυβερνητικών πρακτικών, έχει εξαντλήσει την αντοχή των συνηθών υποζυγίων και τα νέα μέτρα το μόνο που θα αποδώσουν στην κυβέρνηση και τους «ανώτερούς» της θα είναι οργή και σφοδρές αντιστάσεις. Παράλληλα η κατάσταση διάλυσης των εργασιακών κεκτημένων με τα «μπαμπούλα» της οικονομικής κατάρρευσης υπήρξε η καλύτερη αφορμή για την εφαρμογή των χρόνιων επιδιώξεων της εργοδοσίας: εκατοντάδες απολύσεις, λουκέτα στην «Απογευματινή» και το ημερήσιο «Βήμα» με συνέπεια την κατάληξη τόσων εργαζομένων στην ανεργία, περικοπές θέσεων εργασίας, περικοπές μισθών, απλήρωτες υπερωρίες και ατελείωτες θυσίες των εργαζομένων για να διασώσουν και να συντηρήσουν την κερδοφορία τους οι εργοδότες και οι επιχειρήσεις τους.
Αγωνιζόμαστε και αντιδρούμε στην συστηματική λεηλασία των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας. Διακηρύσσουμε την συνολική και πολύμορφη αντίδρασή μας απέναντι στις υπαγορευόμενες μεθοδεύσεις από κυβέρνηση, εργοδοσία και ΔΝΤ.
Υπογραμμίζουμε, επίσης, τις αδιαπραγμάτευτες θέσεις μας, όπως ήδη έχουν διατυπωθεί στις μέχρι τώρα αγωνιστικές μας κινητοποιήσεις, οι οποίες ενημερώνουμε ότι θα ενταθούν στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Δεν αφήνουμε να περάσει η απορρύθμιση των εργασιακών μας σχέσεων με την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με την ελαστική απασχόληση, με την αυθαίρετη μετατροπή των εργασιακών σχέσεων και αμοιβής, με τις μαζικές απολύσεις. Αντιμετωπίζουμε σε κάθε επίπεδο την δημιουργία κλίματος φόβου και τρομοκρατίας σε βάρος συναδέλφων με απειλές η και κλείσιμο εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοτηλεοπτικών μέσων, την ανατροπή θεμελιωδών ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τη σφαγή της ελεύθερης και αντικειμενικής ενημέρωσης στο βωμό της διαπλοκής, της εμπορευματοποίησης και μιας ψευδεπίγραφης δημοκρατίας όργανο των μονοπωλίων.
Απέναντι σε όλα αυτά μοιάζει περισσότερο κι από αναγκαία η μαζική συμμετοχή μας στην 24ωρη απεργία που θα λάβει χώρα από τις 06.00 π.μ. της Τρίτης 30 Νοεμβρίου έως τις 06.00 π.μ. της Τετάρτης 1 Δεκεμβρίου 2010 σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Λέσβου και όλης της Ελλάδας. Η απεργία κηρύσσεται μπροστά στις συστηματικές και στοχευμένες μεθοδεύσεις της εργοδοσίας για λουκέτα και απολύσεις χιλιάδων συναδέλφων, και φυσικά μπροστά στην ανελέητη επίθεση της κυβέρνησης σε βάρος των εργασιακών και ασφαλιστικών κατακτήσεων των εργαζομένων των ΜΜΕ με μειώσεις μισθών, μεταβολή εργασιακών όρων, υποαπασχόληση και κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Το ΣΕΜΜΕΛ καλεί τους εργαζομένους όλων ανεξαιρέτως των ειδικοτήτων να συμμετάσχουν μαζικά, δυναμικά, ενωτικά και αποφασιστικά στην πιο πάνω 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση.
Επίσης, εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους απολυμένους του ημερήσιου «Βήματος», της «Απογευματινής», όλων των άλλων μέσων ενημέρωσης που έκλεισαν ωθώντας το προσωπικό τους ένα βήμα κοντύτερα στην οικονομική εξαθλίωση.
ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΌΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ
ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Μ.Μ.Ε ΛΕΣΒΟΥ
Βαλαωρίτου & Δαβάκη
Μυτιλήνη Λέσβου 81100
6932036696 & 6938651754
semmel@hotmail.gr
Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010
Κόμικ που μοιράστηκε σε σχολεία από πρωτοβουλία ατόμων
Κόμικ που μοιράστηκε σε σχολεία από πρωτοβουλία ατόμων ενάντια στην θεσμοποιημένη γιορτή της εξέργεσης του '73.
σελίδες 4-1:
σελ 2-3:
σελίδες 4-1:
σελ 2-3:
Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
Κάλεσμα σε πορεία για τις 17 Νοέμβρη 2010
Αφίσα που κυκλοφόρησε από τον κόσμο που συμμετείχε στις ανοιχτές συνελεύσεις που έγιναν την Πέμπτη (11/11) και Σάββατο (13/11) στο κτίριο Ευ Ζην (κάτω Λέσχη).
Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010
Νέο Κάλεσμα για Συνέλευση για 17 Νοέμβρη-Σάββατο 13/11
Μετά την πρώτη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 11/11 με την συμμετοχή αρκετού κόσμου κρίθηκε αναγκαίο να καλεστεί νέα συνέλευση για το:
Σάββατο 13/11 στις 17:00 στο κτίριο Ευ Ζην (πρώην κάτω λέσχη-Ναυμάρχου Παπανικολή 11)
για τον καλύτερο συντονισμό των δράσεών μας ενόψει 17 Νοέμβρη
Σάββατο 13/11 στις 17:00 στο κτίριο Ευ Ζην (πρώην κάτω λέσχη-Ναυμάρχου Παπανικολή 11)
για τον καλύτερο συντονισμό των δράσεών μας ενόψει 17 Νοέμβρη
ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ
Σε αυτήν την περίοδο δομικής κρίσης του καπιταλισμού εντείνεται ακόμα περισσότερο η εκμετάλλευση των ζωών μας. Άθλιες εργασιακές συνθήκες, απολύσεις, εργοδοτική τρομοκρατία, ανεργία, φορολογική αφαίμαξη, αυτοκτονίες λόγω χρεών, περικοπές μισθών, ‘’εργατικά ατυχήματα’, εκπαιδευτική και εργασιακή αναδιάρθρωση, περικοπές στην υγεία’.
Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης πιστά στο ρόλο τους παραπληροφορούν και φοβίζουν στρέφοντας έντεχνα την μια κοινωνική ομάδα έναντι της άλλης προς εκτόνωση, ενώ κατά τα άλλα προτάσουν προωθούν το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας ως τη μόνη μας ελπίδα, και διατηρούν ένα γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας βομβαρδίζοντάς μας για το αβέβαιο μέλλον της οικονομίας και της επιβίωσής μας. Η αστυνομία και οι δημοσιογράφοι καλούνται να διατηρούν το κλίμα φόβου με το πρόσχημα της ασφάλειάς μας, σε όλη την επικράτεια και να ενισχύουν τα συντηρητικά αντανακλαστικά σε ότι ξεφεύγει από την επιβεβλημένη κανονικότητα εκτελώντας το δόγμα της μηδενικής ανοχής.
Φυσικά ο κυρίαρχος λόγος δεν ξεχνά να επιτίθεται σε όσους αντιστέκονται στην καθημερινή εκμετάλλευση παρουσιάζοντάς τους ως εσωτερικούς εχθρούς που απειλούν την εικόνα της Ελλάδας. Είδαμε στις τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στην ακρόπολη, τόσο την καταστολή που δέχθηκαν από τους αστυνομικούς όσο και την παραπληροφόρηση των αγώνων τους από τους τηλεκανίβαλους των media. Τα media, τα κόμματα και τα αφεντικά, επικαλούνται την πτώση των εσόδων από την βιομηχανία του τουρισμού σε οποιαδήποτε κινητοποιήση για να κατασταλθούν οι αγώνες των εκμεταλλευόμενων και να αποκρυφθεί ο σύγχρονος εργασιακός μεσαίωνας που ζούμε.
Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, όπως πάντα άλλος ένα αποδιοπομπαίος τράγος είναι οι μετανάστες που δολοφονούνται καθημερινά στα σύνορα. Το κράτος και το κεφάλαιο προσπαθούν να εκτονώσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και αποπροσανατολίζουν καλλιεργώντας ξενοφοβία και παρουσιάζοντας τους μετανάστες ως υπαίτιους της έλλειψης θέσεων εργασίας
Έτσι, τους τελευταίους μήνες έχουν αυξηθεί τα κρούσματα φασιστικών-παρακρατικών επιθέσεων σε μετανάστες αλλά και σε κοινωνικοπολιτικούς χώρους. Με αποκορύφωμα τη δολοφονία μετανάστη στον Άγιο Παντελεήμονα στην Αθήνα, το οποίο θάφτηκε. Με αποκορύφωμα τον εμπρησμό στεκιού στο πανεπιστήμιο Ρεθύμνου από την εθνικιστική οργάνωση ΟΕΡ, ύστερα από το τέλος της αντισυνόδου που είχε διοργανωθεί ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Βάσει αυτού, τα ιδρύματα θα λειτουργούν με χρήματα από ιδιώτες, και άλλα θα κλείσουν. Τέλος μια ακόμα εμπρηστική επίθεση στο έλευθερο ραδιοσταθμό Θεσσαλονίκης revolt συνέβη πρόσφατα, την ώρα που βρισκόταν μέσα κόσμος και θα μπορούσε να’χει καεί. Και άλλες τόσες δολοφονικές επιθέσεις, που αποσιωπούνται, και νεκροί, για τους οποίους δε θα μάθουμε ποτέ.
Στον Αγ.Παντελεημονα όμαδες φασιστών-παρακρατικών περιπολούν και επιτίθενται δολοφονικά σε μετανάστες καθημερινά με την κάλυψη της αστυνομίας.
Επιθεση εθνικιστων σε φεστιβαλ στην Κυπρο, με την πληρη ανοχη των μπατσων.
23-10-Εμπρησμος του αυτοδιαχειριζομενου στεκιου στο Ρεθυμνο από την Ο.Ε.Ρ.(οργανωση εθνικιστων ρεθυμνου )
25/10-Φασιστικη επιθεση σε μαγαζι μεταναστων στη Λαρισα.
31/10-Δολοφονια μεταναστη στην πλ.Αττικης. Στο νοσοκομειο αλλοι 7
09/11-Εμπρηστική Επιθεση από καμία 20αρια φασιστες, στο Radio-Revolt-που παρουσιαστηκε από τα ΜΜΕ ως επεισοδια μεταξυ φοιτητων.
Η άνοδος το ιδεολόγημα του φασισμού βρίσκει πρόσφορο έδαφος τα τελευταία χρόνια. Αυτή τη στιγμή στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας βρίσκεται ένας Χρυσαυγίτης ο Μιχαλολιάκος. Αλλά για να μην πάμε μακριά εδώ στη Μυτιλήνη ο Μακρυπούλιας είναι δηλωμένος νεοναζί και είναι διευθυντής σε σχολείο. Ο Μακρυπούλιας διατηρούσε ιστιοσελίδα με νεοναζιστικές διαθέσεις και με καθαρή υποστήριξη σε παρακρατικές – φασιστικές ομάδες. Το ξέρατε αυτό αγαπητοί γονείς και μαθητές?
Πάντως αυτές τις επιθέσεις δεν μας φοβίζουν-Μας εξοργίζουν!
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ-Αλβανία Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ..
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΞΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
Πρωτοβουλια ατομων απο τον Ελευθερο Αυτοοργανωμενο Ραδιοσταθμο 105fm
http://www.105fm.org/105fm/
Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης πιστά στο ρόλο τους παραπληροφορούν και φοβίζουν στρέφοντας έντεχνα την μια κοινωνική ομάδα έναντι της άλλης προς εκτόνωση, ενώ κατά τα άλλα προτάσουν προωθούν το ιδεολόγημα της εθνικής ενότητας ως τη μόνη μας ελπίδα, και διατηρούν ένα γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας βομβαρδίζοντάς μας για το αβέβαιο μέλλον της οικονομίας και της επιβίωσής μας. Η αστυνομία και οι δημοσιογράφοι καλούνται να διατηρούν το κλίμα φόβου με το πρόσχημα της ασφάλειάς μας, σε όλη την επικράτεια και να ενισχύουν τα συντηρητικά αντανακλαστικά σε ότι ξεφεύγει από την επιβεβλημένη κανονικότητα εκτελώντας το δόγμα της μηδενικής ανοχής.
Φυσικά ο κυρίαρχος λόγος δεν ξεχνά να επιτίθεται σε όσους αντιστέκονται στην καθημερινή εκμετάλλευση παρουσιάζοντάς τους ως εσωτερικούς εχθρούς που απειλούν την εικόνα της Ελλάδας. Είδαμε στις τελευταίες απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στην ακρόπολη, τόσο την καταστολή που δέχθηκαν από τους αστυνομικούς όσο και την παραπληροφόρηση των αγώνων τους από τους τηλεκανίβαλους των media. Τα media, τα κόμματα και τα αφεντικά, επικαλούνται την πτώση των εσόδων από την βιομηχανία του τουρισμού σε οποιαδήποτε κινητοποιήση για να κατασταλθούν οι αγώνες των εκμεταλλευόμενων και να αποκρυφθεί ο σύγχρονος εργασιακός μεσαίωνας που ζούμε.
Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, όπως πάντα άλλος ένα αποδιοπομπαίος τράγος είναι οι μετανάστες που δολοφονούνται καθημερινά στα σύνορα. Το κράτος και το κεφάλαιο προσπαθούν να εκτονώσουν την κοινωνική δυσαρέσκεια και αποπροσανατολίζουν καλλιεργώντας ξενοφοβία και παρουσιάζοντας τους μετανάστες ως υπαίτιους της έλλειψης θέσεων εργασίας
Έτσι, τους τελευταίους μήνες έχουν αυξηθεί τα κρούσματα φασιστικών-παρακρατικών επιθέσεων σε μετανάστες αλλά και σε κοινωνικοπολιτικούς χώρους. Με αποκορύφωμα τη δολοφονία μετανάστη στον Άγιο Παντελεήμονα στην Αθήνα, το οποίο θάφτηκε. Με αποκορύφωμα τον εμπρησμό στεκιού στο πανεπιστήμιο Ρεθύμνου από την εθνικιστική οργάνωση ΟΕΡ, ύστερα από το τέλος της αντισυνόδου που είχε διοργανωθεί ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Βάσει αυτού, τα ιδρύματα θα λειτουργούν με χρήματα από ιδιώτες, και άλλα θα κλείσουν. Τέλος μια ακόμα εμπρηστική επίθεση στο έλευθερο ραδιοσταθμό Θεσσαλονίκης revolt συνέβη πρόσφατα, την ώρα που βρισκόταν μέσα κόσμος και θα μπορούσε να’χει καεί. Και άλλες τόσες δολοφονικές επιθέσεις, που αποσιωπούνται, και νεκροί, για τους οποίους δε θα μάθουμε ποτέ.
Στον Αγ.Παντελεημονα όμαδες φασιστών-παρακρατικών περιπολούν και επιτίθενται δολοφονικά σε μετανάστες καθημερινά με την κάλυψη της αστυνομίας.
Επιθεση εθνικιστων σε φεστιβαλ στην Κυπρο, με την πληρη ανοχη των μπατσων.
23-10-Εμπρησμος του αυτοδιαχειριζομενου στεκιου στο Ρεθυμνο από την Ο.Ε.Ρ.(οργανωση εθνικιστων ρεθυμνου )
25/10-Φασιστικη επιθεση σε μαγαζι μεταναστων στη Λαρισα.
31/10-Δολοφονια μεταναστη στην πλ.Αττικης. Στο νοσοκομειο αλλοι 7
09/11-Εμπρηστική Επιθεση από καμία 20αρια φασιστες, στο Radio-Revolt-που παρουσιαστηκε από τα ΜΜΕ ως επεισοδια μεταξυ φοιτητων.
Η άνοδος το ιδεολόγημα του φασισμού βρίσκει πρόσφορο έδαφος τα τελευταία χρόνια. Αυτή τη στιγμή στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας βρίσκεται ένας Χρυσαυγίτης ο Μιχαλολιάκος. Αλλά για να μην πάμε μακριά εδώ στη Μυτιλήνη ο Μακρυπούλιας είναι δηλωμένος νεοναζί και είναι διευθυντής σε σχολείο. Ο Μακρυπούλιας διατηρούσε ιστιοσελίδα με νεοναζιστικές διαθέσεις και με καθαρή υποστήριξη σε παρακρατικές – φασιστικές ομάδες. Το ξέρατε αυτό αγαπητοί γονείς και μαθητές?
Πάντως αυτές τις επιθέσεις δεν μας φοβίζουν-Μας εξοργίζουν!
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΑΓΙΔΑ ΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΤΡΙΔΑ
ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ-ΤΟΥΡΚΙΑ-Αλβανία Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ..
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΞΥΛΟ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ
Πρωτοβουλια ατομων απο τον Ελευθερο Αυτοοργανωμενο Ραδιοσταθμο 105fm
http://www.105fm.org/105fm/
Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010
Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010
Αφίσα αλληλεγγύης στους αγροτικούς γιατρούς της Λέσβου
Η αφίσα είναι μία πρωτοβουλία της συλλογικότητας “Εργαζόμενοι/ες στη Βιομηχανία της Υγείας”, που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη, ως ένδειξη αλληλεγγύης στην προσπάθεια των Αγροτικών Ιατρών της Λέσβου για βελτίωση των εργασιακών τους συνθηκών και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.
από: http://agrolesvos2010.wordpress.com/2010/11/04/
από: http://agrolesvos2010.wordpress.com/2010/11/04/
Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010
Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010
ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ
Κράτος και κεφάλαιο, με αφορμή την «οικονομική» κρίση, έχουν βαλθεί να κάνουν ακόμα πιο έντονη την κατά μέτωπο επίθεση στην κοινωνία με ριζικές περικοπές στους τομείς της εργασίας, του ασφαλιστικού, της υγείας και της εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο των αναμενόμενων κοινωνικών εκρήξεων οι κεφαλαιοκράτες οχυρώνονται ποικιλοτρόπως θωρακίζοντας το σύστημα, τροποποιώντας θεμελιώδεις νόμους (τρομονόμοι που θίγουν τις πολιτικές πεποιθήσεις μέχρι και την πρόθεση αντίστασης ή οργάνωσης διαδηλώσεων) και εντείνοντας την επιτήρηση και την καταστολή.
Στη Μυτιλήνη, την Τετάρτη έγινε διατμηματική συνέλευση των φοιτητών και αποφασίστηκε παράσταση διαμαρτυρίας την επομένη, διότι έχει υποβαθμιστεί η λέσχη φαγητού, αφού η 2η που βρισκόταν στην πόλη έκλεισε, ενώ παράλληλα το αντίτιμο που δίνουν οι εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου για το φαγητό, έχει αυξηθεί, φυσικά η 2η μερίδα αλλά και το πρωινό κόπηκαν. Επιπλέον, δεν υπάρχουν εστίες, πολλά παιδιά έχουν διωχτεί από τα ελάχιστα δωμάτια που παρέχονται δωρεάν για τους φοιτητές και έχει κοπεί το επίδομα στέγασης που τους δόθηκε πέρσι. Άλλωστε φέτος έγινε 30% μείωση του κρατικού προϋπολογισμού για το πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Την Πέμπτη, έγινε η παράσταση διαμαρτυρίας και αποφασίστηκε από πρωτοβουλία φοιτητών χωρίς αποφάσεις συλλόγων, να καταληφθεί το κτίριο της διοίκησης λόγω των παραπάνω και εις ένδειξη αλληλεγγύης σε αυτούς που συμμετέχουν στην αντισύνοδο ενάντια στη σύνοδο των Πρυτάνεων που γίνεται στο Ρέθυμνο.
Η κατάληψη του κτιρίου έστω και για λίγες μέρες συμβολικά, αποτελεί για μας, μια ακόμα εστίας αντίστασης και συνάντησης με σκοπό να αποτελέσει ένα έναυσμα για να δράσουμε συλλογικά ενάντια στις λογικές της εξατομίκευσης.
Να αντιμετωπίσουμε μαζί το στεγαστικό
Να αντιμετωπίσουμε μαζί το επισιτιστικό
Να μην επιτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, τη διαχείρισή τους από manager και την επιβολή διδάκτρων σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο που γράφει ότι τα πανεπιστήμια θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενα και θα πρέπει να βρίσκουν χορηγούς. Ενάντια στον ανταγωνισμό που προσπαθούν να σπείρουν μεταξύ των φοιτητών προκειμένου να αποκτήσουν μια κάρτα που ανάλογα με τους πόντους που θα μαζεύονται σε αυτήν θα έχουν κ την αντίστοιχη επαγγελματική αποκατάσταση, και ένα κουπόνι που ανάλογα πάλι με τους πόντους, θα τους εξασφαλίζει δωρεάν σίτιση και στέγαση. Δηλαδή τις αυτονόητες παροχές.
Δε θέλουμε να δουλεύουμε στη μαύρη εργασία προκειμένου να σπουδάζουμε.
ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε αυτούς που πραγματοποιούν αντισύνοδο ενάντια στη σύνοδο των πρυτάνεων στο Ρέθυμνο. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αγροτικούς ιατρούς Λέσβου που δουλεύουν 24 ώρες την ημέρα, και δεν τους αφήνουν να παίρνουν ρεπό, φτάνοντας στο σημείο κάποιοι από αυτούς που το πήρανε, ενώ το δικαιούνται, να περνάνε από πειθαρχικό.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.
Οι αγώνες μας πρέπει να είναι κοινοί, και να μη διαχωριζόμαστε ανάλογα με τους εργασιακούς κλάδους, τον φοιτητικό τομέα, τον μαθητικό, το εργασιακό.
Μακριά από μικροπολιτικά συμφέροντα, και ιδεολογικές αγκυλώσεις , μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και οριζόντιες συνελεύσεις, να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των κινητοποιήσεων στη Γαλλία όπου εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι οργισμένοι, κατεβαίνουν στους δρόμους, απεργούν, μπλοκάρουν εργοστάσια, σχολές, σχολεία και , συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής, επιτίθενται σε καπιταλιστικά σύμβολα, και οργανώνουν από τα κάτω τους αγώνες τους, όλοι μαζί, χωρίς διαχωρισμούς!!
Η κρίση που διανύουμε δεν είναι οικονομική. Είναι μία κρίση συστημική. Η κρίση αυτή δεν ήρθε από το πουθενά, είναι αποτέλεσμα και γέννημα του ίδιου του συστήματος. Ο πλούτος που παράχθηκε και παράγεται από τον κόσμο της εργασίας δεν χάθηκε σε μια νύχτα, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, αντίθετα συνεχίζει να συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων. Μέσα από το διαχωρισμό (κοινωνικό, ταξικό, φυλετικό), την εθνική ενότητα και την ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας απ’ τα οποία ξεχειλίζει η «επιχείρηση κρίση» δε γεμίζουν μόνο οι τρύπες του ελλείμματος αλλά συντονίζεται και ισχυροποιείται μια κοινωνική και πολιτική επίθεση.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ/ΤΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Στη Μυτιλήνη, την Τετάρτη έγινε διατμηματική συνέλευση των φοιτητών και αποφασίστηκε παράσταση διαμαρτυρίας την επομένη, διότι έχει υποβαθμιστεί η λέσχη φαγητού, αφού η 2η που βρισκόταν στην πόλη έκλεισε, ενώ παράλληλα το αντίτιμο που δίνουν οι εργαζόμενοι του Πανεπιστημίου για το φαγητό, έχει αυξηθεί, φυσικά η 2η μερίδα αλλά και το πρωινό κόπηκαν. Επιπλέον, δεν υπάρχουν εστίες, πολλά παιδιά έχουν διωχτεί από τα ελάχιστα δωμάτια που παρέχονται δωρεάν για τους φοιτητές και έχει κοπεί το επίδομα στέγασης που τους δόθηκε πέρσι. Άλλωστε φέτος έγινε 30% μείωση του κρατικού προϋπολογισμού για το πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Την Πέμπτη, έγινε η παράσταση διαμαρτυρίας και αποφασίστηκε από πρωτοβουλία φοιτητών χωρίς αποφάσεις συλλόγων, να καταληφθεί το κτίριο της διοίκησης λόγω των παραπάνω και εις ένδειξη αλληλεγγύης σε αυτούς που συμμετέχουν στην αντισύνοδο ενάντια στη σύνοδο των Πρυτάνεων που γίνεται στο Ρέθυμνο.
Η κατάληψη του κτιρίου έστω και για λίγες μέρες συμβολικά, αποτελεί για μας, μια ακόμα εστίας αντίστασης και συνάντησης με σκοπό να αποτελέσει ένα έναυσμα για να δράσουμε συλλογικά ενάντια στις λογικές της εξατομίκευσης.
Να αντιμετωπίσουμε μαζί το στεγαστικό
Να αντιμετωπίσουμε μαζί το επισιτιστικό
Να μην επιτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, τη διαχείρισή τους από manager και την επιβολή διδάκτρων σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο που γράφει ότι τα πανεπιστήμια θα είναι αυτοχρηματοδοτούμενα και θα πρέπει να βρίσκουν χορηγούς. Ενάντια στον ανταγωνισμό που προσπαθούν να σπείρουν μεταξύ των φοιτητών προκειμένου να αποκτήσουν μια κάρτα που ανάλογα με τους πόντους που θα μαζεύονται σε αυτήν θα έχουν κ την αντίστοιχη επαγγελματική αποκατάσταση, και ένα κουπόνι που ανάλογα πάλι με τους πόντους, θα τους εξασφαλίζει δωρεάν σίτιση και στέγαση. Δηλαδή τις αυτονόητες παροχές.
Δε θέλουμε να δουλεύουμε στη μαύρη εργασία προκειμένου να σπουδάζουμε.
ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε αυτούς που πραγματοποιούν αντισύνοδο ενάντια στη σύνοδο των πρυτάνεων στο Ρέθυμνο. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αγροτικούς ιατρούς Λέσβου που δουλεύουν 24 ώρες την ημέρα, και δεν τους αφήνουν να παίρνουν ρεπό, φτάνοντας στο σημείο κάποιοι από αυτούς που το πήρανε, ενώ το δικαιούνται, να περνάνε από πειθαρχικό.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12:00 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ.
Οι αγώνες μας πρέπει να είναι κοινοί, και να μη διαχωριζόμαστε ανάλογα με τους εργασιακούς κλάδους, τον φοιτητικό τομέα, τον μαθητικό, το εργασιακό.
Μακριά από μικροπολιτικά συμφέροντα, και ιδεολογικές αγκυλώσεις , μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και οριζόντιες συνελεύσεις, να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των κινητοποιήσεων στη Γαλλία όπου εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές, άνεργοι οργισμένοι, κατεβαίνουν στους δρόμους, απεργούν, μπλοκάρουν εργοστάσια, σχολές, σχολεία και , συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής, επιτίθενται σε καπιταλιστικά σύμβολα, και οργανώνουν από τα κάτω τους αγώνες τους, όλοι μαζί, χωρίς διαχωρισμούς!!
Η κρίση που διανύουμε δεν είναι οικονομική. Είναι μία κρίση συστημική. Η κρίση αυτή δεν ήρθε από το πουθενά, είναι αποτέλεσμα και γέννημα του ίδιου του συστήματος. Ο πλούτος που παράχθηκε και παράγεται από τον κόσμο της εργασίας δεν χάθηκε σε μια νύχτα, όπως προσπαθούν να μας πείσουν, αντίθετα συνεχίζει να συσσωρεύεται στα χέρια των λίγων. Μέσα από το διαχωρισμό (κοινωνικό, ταξικό, φυλετικό), την εθνική ενότητα και την ενίσχυση του αισθήματος της ασφάλειας απ’ τα οποία ξεχειλίζει η «επιχείρηση κρίση» δε γεμίζουν μόνο οι τρύπες του ελλείμματος αλλά συντονίζεται και ισχυροποιείται μια κοινωνική και πολιτική επίθεση.
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΩΝ/ΤΩΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
