Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ


ΕΞΕΓΕΡΣΗ. Εδώ και μέρες, χιλιάδες εξαγριωμένων βρισκόμαστε στους δρόμους όλης της χώρας και συγκρουόμαστε με τις δυνάμεις καταστολής, επιτιθέμαστε στους νόμιμους ληστές που βρίσκονται στις τράπεζες, στους νόμιμους δολοφόνους που βρίσκονται στα αστυνομικά τμήματα. Αφορμή, η εκτέλεση του 15χρονου Αλέξη από Ειδικό Φρουρό. Αιτίες, πολλές και διαφορετικές για τον καθένα και την καθεμιά από 'μας. Κοινή τους συνισταμένη, η άθλια καθημερινότητα που βιώνουμε.

Μετά το πρώτο σοκ, όσοι δεν είχαν κανένα συμφέρον να αλλάξει το οτιδήποτε -Κράτος, κυβέρνηση, κόμματα, ΜΜΕ και κάθε λογής εξουσία- φοβισμένοι από το μέγεθος και τη δυναμική της εξέγερσης πρόσταξαν: επιστροφή στην ομαλότητα. Εκεί, δηλαδή, που μόνο αυτοί έχουν κάτι να κερδίσουν, εκεί, δηλαδή, που οι υπόλοιποι πάντα χάνουμε. Στο σχολείο-φυλακή που διδάσκει την υποταγή, στη δουλειά-κάτεργο που σκοτώνει κάθε δημιουργικότητα, στον ελεύθερο χρόνο-εμπόρευμα που ταυτίζει την επικοινωνία με την κατανάλωση, στη σιγή του καναπέ που βοά απ' τις κραυγές της τηλεόρασης.

Η επιστροφή, όμως, αυτή δεν είναι δικιά μας επιλογή. Δεν μπορεί να είναι επιλογή των χιλιάδων νέων ή γέρων, ανέργων ή εργαζομένων, φοιτητών ή μαθητών, γυναικών ή αντρών, ντόπιων ή μεταναστών που βρέθηκαν και συνεχίζουν να βρίσκονται στους δρόμους, αντιμέτωποι με κάθε είδους καταστολή. Αντιμέτωποι με ΜΑΤ, ξυλοδαρμούς, χημικά, εκατοντάδες συλλήψεις και προσαγωγές, ασφαλ(ή)τες, χρυσαυγίτες και “αγανακτισμένους πολίτες”. Με δηλώσεις νομιμοφροσύνης και χυδαία πρακτορολογία από αριστερά και δεξιά κόμματα. Με την τηλεόραση και τον τύπο να αποσιωπούν και να διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, να καταστροφολογούν, να σπέρνουν το φόβο και να τρομοκρατούν τον κόσμο ώστε να τον κρατήσουν στην “ασφάλεια” της οθόνης και των δελτίων ειδήσεων. Με περισπούδαστες αναλύσεις από τους ειδικούς της χειραγώγησης που με νύχια και με δόντια προσπαθούν να κρύψουν τη γενικευμένη έκταση της εξέγερσης και να τη μετατρέψουν σε “χαριτωμένη” διαμαρτυρία “ανήσυχων” εφήβων που πρέπει να αντιμετωπιστεί με “κατανόηση” και “συγκατάβαση”.

Στην ουσία, δεν υπάρχει επιστροφή. Μάθαμε καλά αυτές τις μέρες και συνεχίζουμε να μαθαίνουμε πως όλα ήταν ΠΑΝΤΑ στα χέρια μας.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ... ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ!

Δεν υπάρχουν σχόλια: