kiko.squat.gr/
Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Σιωπηρή διαμαρτυρία έξω από τη Λιμενική Αστυνομία, πραγματοποιεί αύριο 22/7 ο Σύλλογος Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με αφορμή το θάνατο συναδέλφου τους μετά από σύγκρουση της βάρκας στην οποία επέβαινε με σκάφος του Λιμενικού. Σχετικό κείμενο εδώ και παρακάτω η ανακοίνωση του Συλλόγου:
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Σας καλούμε σε συγκέντρωση σιωπηρής διαμαρτυρίας έξω από τον χώρο της Λιμενικής Αστυνομίας (έναντι ξενοδοχείου Blue Sea), στα πλαίσια της πραγματογνωμοσύνης που θα πραγματοποιηθεί στο σκάφος του Λιμενικού που συγκρούστηκε με το σκάφος του αδικοχαμένου συναδέλφου μας Άρη. Η κίνηση αυτή είναι σε συνέχεια του ψηφίσματος που καταθέσαμε στις 08/07/2010 και με το οποίο ζητάμε:
1) Να διερευνήσουν αμέσως τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν το τραγικό αυτό δυστύχημα και να απαντήσουν στα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα μέχρι στιγμής, αρκετές ημέρες μετά τον θάνατο του Συναδέλφου.
2) Να υπάρξει αμέσως καταλογισμός των όποιων ευθυνών υπάρχουν για το δυστύχημα αυτό.
Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα γίνει την Πέμπτη 22/07/2010 στις 09:30 π.μ.
Σημειώνετε ότι ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Κώστας Ζώρας θα διευκολύνει τους συναδέλφους που θέλουν να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση και συμπαρίσταται απολύτως.
Εκ του ΔΣ των Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Σας καλούμε σε συγκέντρωση σιωπηρής διαμαρτυρίας έξω από τον χώρο της Λιμενικής Αστυνομίας (έναντι ξενοδοχείου Blue Sea), στα πλαίσια της πραγματογνωμοσύνης που θα πραγματοποιηθεί στο σκάφος του Λιμενικού που συγκρούστηκε με το σκάφος του αδικοχαμένου συναδέλφου μας Άρη. Η κίνηση αυτή είναι σε συνέχεια του ψηφίσματος που καταθέσαμε στις 08/07/2010 και με το οποίο ζητάμε:
1) Να διερευνήσουν αμέσως τα πραγματικά αίτια που προκάλεσαν το τραγικό αυτό δυστύχημα και να απαντήσουν στα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα μέχρι στιγμής, αρκετές ημέρες μετά τον θάνατο του Συναδέλφου.
2) Να υπάρξει αμέσως καταλογισμός των όποιων ευθυνών υπάρχουν για το δυστύχημα αυτό.
Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας θα γίνει την Πέμπτη 22/07/2010 στις 09:30 π.μ.
Σημειώνετε ότι ο Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Κώστας Ζώρας θα διευκολύνει τους συναδέλφους που θέλουν να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση και συμπαρίσταται απολύτως.
Εκ του ΔΣ των Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010
από την απεργία της 8ης Ιουλίου
Κείμενο που μοιράστηκε στην απεργιακή συγκέντρωση και πορεία της 8ης Ιουλίου από πρωτοβουλία ατόμων
Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010
Τρίτη 25 Μαΐου 2010
.JPG)
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
Τρίτη 18 Μαΐου 2010
Κυριακή 16 Μαΐου 2010
Τετάρτη 12 Μαΐου 2010
Σάββατο 8 Μαΐου 2010
λίγα λόγια για την 5η Μάη
κείμενο πρωτοβουλίας ατόμων
Εχτές σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του κράτους εξέφρασε την οδύνη της και τη φρίκη της για τους 3 νεκρούς στη Marfin Bank. Συντεταγμένα τα ΜΜΕ, για ακόμη μια φορά, χρησιμοποιώντας το δοκιμασμένο παιχνίδι του λαϊκισμού παρουσιάζουν μονάχα την πλευρά των εξουσιαστών αγνοώντας τις ευθύνες της διεύθυνσης της Marfin που αναφέρονται παρακάτω από συνάδελφο των θυμάτων. Η αλήθεια είναι πως η ρητορική τους δεν πείθει και η μοναδική οδύνη που νιώθουν οι πολιτικοί και τα αφεντικά είναι για την εξουσία τους και τις καρέκλες τους που αρχίζουν να τρίζουν από τις μαζικές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη την χώρα. Για αυτό και όλες οι δακρύβρεχτες δηλώσεις και οι εκκλήσεις προς επαναφορά στη νομιμότητα. Άλλωστε που ήταν η ευαισθησία όλων αυτών για τα τόσα θύματα βίας που έχουμε θρηνήσει τόσα χρόνια;
Τόσα και τόσα θύματα εργατικών ατυχημάτων, ανθρώπων που εξαναγκάζονται σε απάνθρωπες συνθήκες εργασίας από τα βολεμένα αφεντικά τους;
Θύματα από την κρατική καταστολή και βαρβαρότητα;
Θύματα από την φτώχεια και την πείνα που εξαναγκάζει η καπιταλιστική μηχανή; (100 εκ. νεκροί κάθε χρόνο στον κόσμο από την πείνα)
Θύματα χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων που είτε δολοφονούνται στα σύνορα είτε εξοντώνονται στα κέντρα κράτησης, είτε στη συνέχεια αποτελούν «μαύρους», φτηνούς και αλώσιμους εργάτες στη βορά μικρών και μεγάλων αφεντικών;
Πού είναι η ευαισθησία όλων αυτών όταν στέλνουν τους ΜΑΤαδες, μπάτσους και λοιπούς να ξυλοκοπήσουν, να τιμωρήσουν με γκλομπιές και κλοτσιές και να στείλουν στο νοσοκομείο όποιον βγήκε στο δρόμο;
Πού είναι η ευαισθησία τους όταν ψηφίζουν και εφαρμόζουν σε συνεργασία με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, που τα τρώνε μαζί, πολιτικές που μας οδηγούν στην εξαθλίωση και στη φτώχεια και εκείνους στην πολυτέλεια και στην καλοπέραση;
Μας κοροϊδεύουν;
Πόσο θράσος μπορεί να έχουν ο Παπανδρέου και οι παρατρεχάμενοι του όταν δηλώνουν μόλις χτες ότι νοιώθουν συμπόνια για τους ανθρώπους που βλέπουν να τους κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις; Θέλουν να μας τρελάνουν; Και ποιος τους έκοψε τους μισθούς, μήπως εμείς και δεν το ξέρουμε;
Για ποια φρίκη για το γεγονός μιλούν και για ποια καταδίκη της βίας όταν αμέσως μετά τον άδικο θάνατο των 3 εργαζομένων ολόκληρη η Αθήνα γέμισε από ΜΑΤαδες οι οποίοι ανενόχλητοι έσπαγαν, ξυλοκοπούσαν και μπούκαραν όπου τους έκανε κέφι; Ενδεικτικά, δείτε τα παρακάτω βίντεο [1, 2, 3]
Η δικαιολογία; Ότι ψάχνουν για τους δράστες την ίδια στιγμή που η ηγεσία της ίδιας της αστυνομίας δήλωνε ότι δεν έχει ακόμα στοιχεία για αυτούς.
Η υποκρισία τους ξεχειλίζει τόσο που βγαίνει έξω από το γυαλί της τηλεόρασης
Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού και χρησιμοποίησης του γεγονότος από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς για να αποσπάσουν την προσοχή μας από τα νέα μέτρα και τη βίαιη εφαρμογή τους καθώς και για να εκφοβίσουν τον κόσμο να μη μιλήσει, να μην αντιδράσει και να μη βγει στον δρόμο είναι έκδηλη.
Οι δυνάμεις καταστολής σε πλήρη διάταξη στο γνώριμο ρόλο τους, αυτόν της προάσπισης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Η γραμμή που τους έχει δοθεί είναι σαφής πια. Σπάστε τον κόσμο στο δρόμο με κάθε τρόπο, φοβίστε τους. Και χέρι χέρι με τα ΜΜΕ το έργο ολοκληρώνεται: αποπροσανατολίστε τους, ανασύρετε τον εσωτερικό εχθρό (όπως κάθε φορά που δεν πάει καλά το σχέδιο), στοχοποιήστε ως δολοφονικούς ολόκληρους πολιτικούς χώρους.
Και όλοι μαζί δουλεύουν για ένα σκοπό: να κλειστούν στα σπίτια τους όσοι σκοπεύουν να σταθούν όρθιοι ενάντια σε ό,τι τους καταπιέζει και βέβαια το κράτος να διασφαλίσει τη συνέχεια της μονοπώλησης της βίας ακόμα και τώρα που η κοινωνική συναίνεση είναι σαθρή.
Καταδικάζοντας τη βία, καταδικάζετε τους ίδιους σας τους εαυτούς αφού εσείς και μόνο εσείς είστε οι καθημερινοί βιαστές των ζωών μας. Εσείς και οι μεγαλοκαρχαρίες φίλοι σας (βλέπε Βγενόπουλος) οι οποίοι εξαναγκάζουν τους εργαζομένους τους στις πιο απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Εχτές, χιλιάδες άνθρωποι σε ολόκληρη την χώρα νέοι, γέροι, ντόπιοι και μετανάστες, εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, όπου κι αν άνηκαν πολιτικά, βγήκαν στους δρόμους σπάζοντας το μονοπώλιο λόγου της εξουσίας διεκδικώντας να ακουστεί η δική τους φωνή, η δική μας φωνή. Στην Αθήνα 200 χιλιάδες άνθρωποι επιχειρούσαν επί ώρες σε διαδοχικά κύματα να περικυκλώσουν και να καταλάβουν τη Βουλή. Βγήκαν αμφισβητώντας κάθε δομή και εξουσία που μας έφερε ως εδώ. Ούτε οι γκλομπιές, ούτε το ξύλο των ΜΑΤ και των συνεργατών τους στις πορείες και στις γωνίες μπόρεσαν να κάνουν τον κόσμο να δειλιάσει απέναντι στη λεηλασία των ζωών τους, αλλά τους έδωσαν περισσότερους λόγους και δύναμη να κινητοποιηθούν και να αντιδράσουν.
Έτσι και εδώ στη Μυτιλήνη, ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων βρέθηκε στο δρόμο σε μία από τις μαζικότερες διαδηλώσεις στο νησί. Δυστυχώς και εδώ το «θράσος» των διαδηλωτών να βγουν στο δρόμο και η προσπάθεια τους να μπουν στο υπουργείο απαντήθηκε από 35 περίπου μπάτσους. Οπλισμένοι με μάσκες, ασπίδες και γκλομπ δεν δίστασαν να επιτεθούν στους διαδηλωτές με δακρυγόνα, χειροβομβίδα κρότου λάμψης και ξύλο, τραυματίζοντας διαδηλωτές.
Ενάντια στο κλέψιμο των ζωών μας και στην εξαθλίωση
που δεν είναι μονόδρομος όπως προσπαθούν να μας πείσουν
Ενάντια στην κρατική φίμωση και καταστολή
Όλοι στους δρόμους
---
Ανώνυμη (για ευνόητους λόγους) ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ εργαζόμενης στη “MARFIN”
“Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μήνυμα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.
● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.
● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση,
δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.
● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.
● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.
● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.
● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ. Βγενόπουλου.
● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.
● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την
προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.
● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.
Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.”
Εχτές σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του κράτους εξέφρασε την οδύνη της και τη φρίκη της για τους 3 νεκρούς στη Marfin Bank. Συντεταγμένα τα ΜΜΕ, για ακόμη μια φορά, χρησιμοποιώντας το δοκιμασμένο παιχνίδι του λαϊκισμού παρουσιάζουν μονάχα την πλευρά των εξουσιαστών αγνοώντας τις ευθύνες της διεύθυνσης της Marfin που αναφέρονται παρακάτω από συνάδελφο των θυμάτων. Η αλήθεια είναι πως η ρητορική τους δεν πείθει και η μοναδική οδύνη που νιώθουν οι πολιτικοί και τα αφεντικά είναι για την εξουσία τους και τις καρέκλες τους που αρχίζουν να τρίζουν από τις μαζικές κινητοποιήσεις σε ολόκληρη την χώρα. Για αυτό και όλες οι δακρύβρεχτες δηλώσεις και οι εκκλήσεις προς επαναφορά στη νομιμότητα. Άλλωστε που ήταν η ευαισθησία όλων αυτών για τα τόσα θύματα βίας που έχουμε θρηνήσει τόσα χρόνια;
Τόσα και τόσα θύματα εργατικών ατυχημάτων, ανθρώπων που εξαναγκάζονται σε απάνθρωπες συνθήκες εργασίας από τα βολεμένα αφεντικά τους;
Θύματα από την κρατική καταστολή και βαρβαρότητα;
Θύματα από την φτώχεια και την πείνα που εξαναγκάζει η καπιταλιστική μηχανή; (100 εκ. νεκροί κάθε χρόνο στον κόσμο από την πείνα)
Θύματα χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων που είτε δολοφονούνται στα σύνορα είτε εξοντώνονται στα κέντρα κράτησης, είτε στη συνέχεια αποτελούν «μαύρους», φτηνούς και αλώσιμους εργάτες στη βορά μικρών και μεγάλων αφεντικών;
Πού είναι η ευαισθησία όλων αυτών όταν στέλνουν τους ΜΑΤαδες, μπάτσους και λοιπούς να ξυλοκοπήσουν, να τιμωρήσουν με γκλομπιές και κλοτσιές και να στείλουν στο νοσοκομείο όποιον βγήκε στο δρόμο;
Πού είναι η ευαισθησία τους όταν ψηφίζουν και εφαρμόζουν σε συνεργασία με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, που τα τρώνε μαζί, πολιτικές που μας οδηγούν στην εξαθλίωση και στη φτώχεια και εκείνους στην πολυτέλεια και στην καλοπέραση;
Μας κοροϊδεύουν;
Πόσο θράσος μπορεί να έχουν ο Παπανδρέου και οι παρατρεχάμενοι του όταν δηλώνουν μόλις χτες ότι νοιώθουν συμπόνια για τους ανθρώπους που βλέπουν να τους κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις; Θέλουν να μας τρελάνουν; Και ποιος τους έκοψε τους μισθούς, μήπως εμείς και δεν το ξέρουμε;
Για ποια φρίκη για το γεγονός μιλούν και για ποια καταδίκη της βίας όταν αμέσως μετά τον άδικο θάνατο των 3 εργαζομένων ολόκληρη η Αθήνα γέμισε από ΜΑΤαδες οι οποίοι ανενόχλητοι έσπαγαν, ξυλοκοπούσαν και μπούκαραν όπου τους έκανε κέφι; Ενδεικτικά, δείτε τα παρακάτω βίντεο [1, 2, 3]
Η δικαιολογία; Ότι ψάχνουν για τους δράστες την ίδια στιγμή που η ηγεσία της ίδιας της αστυνομίας δήλωνε ότι δεν έχει ακόμα στοιχεία για αυτούς.
Η υποκρισία τους ξεχειλίζει τόσο που βγαίνει έξω από το γυαλί της τηλεόρασης
Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού και χρησιμοποίησης του γεγονότος από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς για να αποσπάσουν την προσοχή μας από τα νέα μέτρα και τη βίαιη εφαρμογή τους καθώς και για να εκφοβίσουν τον κόσμο να μη μιλήσει, να μην αντιδράσει και να μη βγει στον δρόμο είναι έκδηλη.
Οι δυνάμεις καταστολής σε πλήρη διάταξη στο γνώριμο ρόλο τους, αυτόν της προάσπισης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Η γραμμή που τους έχει δοθεί είναι σαφής πια. Σπάστε τον κόσμο στο δρόμο με κάθε τρόπο, φοβίστε τους. Και χέρι χέρι με τα ΜΜΕ το έργο ολοκληρώνεται: αποπροσανατολίστε τους, ανασύρετε τον εσωτερικό εχθρό (όπως κάθε φορά που δεν πάει καλά το σχέδιο), στοχοποιήστε ως δολοφονικούς ολόκληρους πολιτικούς χώρους.
Και όλοι μαζί δουλεύουν για ένα σκοπό: να κλειστούν στα σπίτια τους όσοι σκοπεύουν να σταθούν όρθιοι ενάντια σε ό,τι τους καταπιέζει και βέβαια το κράτος να διασφαλίσει τη συνέχεια της μονοπώλησης της βίας ακόμα και τώρα που η κοινωνική συναίνεση είναι σαθρή.
Καταδικάζοντας τη βία, καταδικάζετε τους ίδιους σας τους εαυτούς αφού εσείς και μόνο εσείς είστε οι καθημερινοί βιαστές των ζωών μας. Εσείς και οι μεγαλοκαρχαρίες φίλοι σας (βλέπε Βγενόπουλος) οι οποίοι εξαναγκάζουν τους εργαζομένους τους στις πιο απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
Εχτές, χιλιάδες άνθρωποι σε ολόκληρη την χώρα νέοι, γέροι, ντόπιοι και μετανάστες, εργαζόμενοι, άνεργοι, φοιτητές, όπου κι αν άνηκαν πολιτικά, βγήκαν στους δρόμους σπάζοντας το μονοπώλιο λόγου της εξουσίας διεκδικώντας να ακουστεί η δική τους φωνή, η δική μας φωνή. Στην Αθήνα 200 χιλιάδες άνθρωποι επιχειρούσαν επί ώρες σε διαδοχικά κύματα να περικυκλώσουν και να καταλάβουν τη Βουλή. Βγήκαν αμφισβητώντας κάθε δομή και εξουσία που μας έφερε ως εδώ. Ούτε οι γκλομπιές, ούτε το ξύλο των ΜΑΤ και των συνεργατών τους στις πορείες και στις γωνίες μπόρεσαν να κάνουν τον κόσμο να δειλιάσει απέναντι στη λεηλασία των ζωών τους, αλλά τους έδωσαν περισσότερους λόγους και δύναμη να κινητοποιηθούν και να αντιδράσουν.
Έτσι και εδώ στη Μυτιλήνη, ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων βρέθηκε στο δρόμο σε μία από τις μαζικότερες διαδηλώσεις στο νησί. Δυστυχώς και εδώ το «θράσος» των διαδηλωτών να βγουν στο δρόμο και η προσπάθεια τους να μπουν στο υπουργείο απαντήθηκε από 35 περίπου μπάτσους. Οπλισμένοι με μάσκες, ασπίδες και γκλομπ δεν δίστασαν να επιτεθούν στους διαδηλωτές με δακρυγόνα, χειροβομβίδα κρότου λάμψης και ξύλο, τραυματίζοντας διαδηλωτές.
Ενάντια στο κλέψιμο των ζωών μας και στην εξαθλίωση
που δεν είναι μονόδρομος όπως προσπαθούν να μας πείσουν
Ενάντια στην κρατική φίμωση και καταστολή
Όλοι στους δρόμους
---
Ανώνυμη (για ευνόητους λόγους) ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ εργαζόμενης στη “MARFIN”
“Νιώθω υποχρέωση απέναντι στους αδικοχαμένους συναδέρφους μου να πω αυτές τις αντικειμενικές αλήθειες. Στέλνω αυτό το μήνυμα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και όλα τα ενημερωτικά sites. Όποιος έχει ακόμα συνείδηση, ας το δημοσιεύσει. Οι υπόλοιποι ας συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της κυβέρνησης.
● Η πυροσβεστική υπηρεσία δεν έχει δώσει έγγραφη άδεια για το συγκεκριμένο κτίριο, η συμφωνία ήταν κάτω από το τραπέζι, όπως άλλωστε γίνεται πρακτικά με όλες τις επιχειρήσεις και τις εταιρείες στην Ελλάδα.
● Το συγκεκριμένο κτίριο δε διαθέτει πυρασφάλεια και πυροπροστασία, ούτε μελέτη ούτε εγκατάσταση,
δηλαδή ψεκαστήρες οροφής, εξόδους διαφυγής, πυροσβεστικές φωλιές. Μόνο φορητούς πυροσβεστήρες, οι οποίοι φυσικά δε μπορούν να αντιμετωπίσουν μια εκτεταμένη πυρκαγιά σε ένα κτίριο φτιαγμένο με προ πολλού ξεπερασμένες προδιαγραφές ασφαλείας.
● Κανένα κατάστημα της τράπεζας δε διαθέτει προσωπικό εκπαιδευμένο στην αντιμετώπιση πυρκαγιών. Ούτε καν στη χρήση των λιγοστών πυροσβεστήρων. Η διοίκηση προφασίζεται πάντα το κόστος και δεν κάνει ούτε στοιχειώδεις κινήσεις για να προφυλάξει το προσωπικό.
● Ποτέ δεν έχει γίνει άσκηση εκκένωσης οποιουδήποτε κτιρίου από τους εργαζόμενους της τράπεζας ούτε έχει γίνει σεμινάριο από πυροσβέστες, ώστε να δοθούν οδηγίες για τέτοιες καταστάσεις. Οι μόνες ασκήσεις που έχουν γίνει στη Mafrin Bank είναι για σενάρια τρομοκρατικών ενεργειών και διαφυγή των μεγάλων κεφαλιών της τράπεζας από τα γραφεία τους.
● Το συγκεκριμένο κτίριο δεν είχε ειδική πρόβλεψη για φωτιά, παρόλο που λόγω η κατασκευή του είναι πολύ ευαίσθητη κάτω από τέτοιες συνθήκες και παρόλο που ήταν γεμάτο με υλικά από πάνω μέχρι κάτω. Υλικά που παίρνουν φωτιά πολύ εύκολα, όπως χαρτί, πλαστικά, καλώδια, έπιπλα. Το κτίριο αυτό αντικειμενικά είναι ακατάλληλο για χρήση σαν τράπεζα λόγω της κατασκευής του.
● Καμία ομάδα προσωπικού ασφαλείας δεν έχει γνώση πρώτων βοηθειών και πυρόσβεσης, παρόλο που πρακτικά του ανατίθεται με προφορική εντολή κάθε φορά να προστατέψει το κατάστημα. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι καλούνται να γίνουν πυροσβέστες και σεκιούριτι ανάλογα με τις επιθυμίες του κάθε κ. Βγενόπουλου.
● Τα στελέχη της τράπεζας απαγόρεψαν κάθετα και κατηγορηματικά στους εργαζόμενους να φύγουν, παρόλο που οι ίδιοι το ζητούσαν επίμονα από νωρίς το πρωί, ενώ επέβαλλαν στους εργαζόμενους να κλειδώσουν τις πόρτες και επιβεβαίωναν συνέχεια τηλεφωνικά το κλείδωμα του κτιρίου. Όποιος φύγει να μην έρθει αύριο για δουλειά, ήταν η μόνιμη απειλή. Τους έκλεισαν ακόμα και την πρόσβαση στο διαδίκτυο για να μην επικοινωνούν με τον έξω κόσμο.
● Εδώ και μέρες επικρατεί πλήρης τρομοκρατία στην τράπεζα σχετικά με τις κινητοποιήσεις, με την
προφορική προσφορά “ή δουλεύεις ή απολύεσαι”.
● Οι δύο αστυνομικοί της ασφάλειας που δουλεύουν στο συγκεκριμένο κατάστημα για τις ληστείες δεν εμφανίστηκαν σήμερα, παρόλο που τα στελέχη είχαν υποσχεθεί προφορικά ότι θα τους φέρουν εκεί.
Επιτέλους κύριοι, κάντε την αυτοκριτική σας και σταματήστε να περιφέρεστε παριστάνοντας τους σοκαρισμένους. Είστε οι υπεύθυνοι για αυτό που έγινε σήμερα και σε κάποιο ευνομούμενο κράτος (σαν κι αυτά που κατά καιρούς χρησιμοποιείτε σαν παράδειγμα από τηλεοράσεως) θα ήσασταν ήδη κρατούμενοι για τις παραπάνω πράξεις. Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.”
Πέμπτη 6 Μαΐου 2010
Ανοιχτή Συνέλευση
Την Δευτέρα 10 Μαΐου στις 20.00 καλείται νέα ανοιχτή συνέλευση στο κτίριο παπαρίσβα για το συντονισμό των περαιτέρω δράσεων.
Κυριακή 2 Μαΐου 2010
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Πέμπτη 29 Απριλίου 2010
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΠΑΠΑΡΙΣΒΑ ΠΕΜΠΤΗ 29/4, 21:ΟΟ μμ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΟ ΠΑΠΑΡΙΣΒΑ
ΠΕΜΠΤΗ 29/4, 21:ΟΟ μμ
Μετά από κάποιες καταγγελίες που έχουν υπάρξει για αυθαιρεσίες λιμενικών σε αφγανούς στο νησί, σύμφωνα με δημοσιεύματα σε εφημερίδα, καλείται σήμερα (Πέμπτη 29/4) στο κτίριο παπαρίσβα στις 9.00 συνέλευση όσων ενδιαφέρονται για να υπάρξει μία καλύτερη ενημέρωση και για να συζητηθούν πιθανές δράσεις.
...γιατί κανένας δεν θα μείνει μόνος του.
ΠΕΜΠΤΗ 29/4, 21:ΟΟ μμ
Μετά από κάποιες καταγγελίες που έχουν υπάρξει για αυθαιρεσίες λιμενικών σε αφγανούς στο νησί, σύμφωνα με δημοσιεύματα σε εφημερίδα, καλείται σήμερα (Πέμπτη 29/4) στο κτίριο παπαρίσβα στις 9.00 συνέλευση όσων ενδιαφέρονται για να υπάρξει μία καλύτερη ενημέρωση και για να συζητηθούν πιθανές δράσεις.
...γιατί κανένας δεν θα μείνει μόνος του.
Τετάρτη 21 Απριλίου 2010
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά...
Βιώνουμε εδώ και μήνες μία ιδιότυπη τρομοκρατία που προετοίμασε το έδαφος για όσα ήρθαν και όσα έρχονται. Ακούμε εδώ και καιρό για την οικονομική κρίση που πλήττει αρχικά το πλανήτη και τώρα τελευταία ιδιαίτερα την Ελλάδα. Μας λένε εδώ και καιρό για spreads, για επιτόκια, για δάνεια, για ΔΝΤ, για πτώχευση κ.α. Κράτος και κεφάλαιο με τη συνεργασία των ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης) μας παρουσιάζουν ως μονόδρομο τα νέα μέτρα. Θέλουν δηλαδή να μας πείσουν πως πρέπει όλοι μαζί να πληρώσουμε τις απώλειες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, να πληρώσουμε όλοι μαζί τις μίζες και τα σκάνδαλα των κυβερνήσεων.
Φοβούνται όμως τις αντιδράσεις και για αυτό καταφεύγουν στη δημιουργία ενός κλίματος φανατισμού και φόβου με σκοπό να μας αποπροσανατολίσουν. Η φαρέτρα με τα όπλα του αποπροσανατολισμού είναι γνωστή και δοκιμασμένη: μετά την επίκληση στο εθνικό μας συναίσθημα (οι κακοί ευρωπαίοι που μας φθονούν γιατί είμαστε ωραίοι) και το κάλεσμα για εθνική ενότητα, έρχεται να προστεθεί ένα δοκιμασμένο σχέδιο σε παγκόσμιο επίπεδο, η τρομολαγνεία.
Την ώρα που οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ καταφτάνουν για να μας “σώσουν” από την κρίση καταφέρνουν να απαλύνουν τις αντιδράσεις δημιουργώντας κλίμα τρομοϋστερίας. Το ίδιο σενάριο και πριν τις εκλογές, με την "υπόθεση Χαλανδρίου" όπου κράτος και ΜΜΕ, είχαν εφεύρει μια νέα γενιά 20χρονων "τρομοκρατών με χύτρες", έτσι και τώρα, εν όψει των νέων προς ψήφιση νομοσχεδίων, μια άλλη γενιά "τρομοκρατών" 35αρηδων τώρα, έρχεται να πληρώσει τα σπασμένα, για τη νέα οικονομική κρίση και την έλευση του ΔΝΤ. Επειδή ακριβώς το κράτος φοβάται την αμφισβήτηση που μεταφράζεται σε αντιδράσεις, αναταραχές, εξεγέρσεις, στοχοποιεί άμεσα αγωνιστές λόγω των πολιτικών τους ιδεών. Επειδή ακριβώς το κράτος φοβάται μια γενικευμένη εξέγερση είτε υπό τη μορφή Δεκέμβρη 2008 είτε υπό τη μορφή μαζικών απαλλοτριώσεων σουπερμάρκετ και την καταπολέμηση της κρίσης στην πράξη (όπως το 2001 στην Αργεντινή μετά την προσπάθεια “διάσωσης” από το ΔΝΤ). Σε κάθε περίπτωση η βασική ιδέα είναι να χαρακτηριστεί κάθε συλλογική δράση ως τρομοκρατική ώστε ο κόσμος να παρακολουθεί παθητικά τα πολιτικά/οικονομικά δρώμενα. Οι συλλήψεις αυτές στοχεύουν στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης αλλά και στην πολιτική και φυσική εξόντωση πολιτικά ενεργών ατόμων. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα καθώς αρχικά το βασικό ενοχοποιητικό στοιχείο για τους 6 συλληφθέντες ήταν το γεγονός ότι ήταν από καιρό γνωστοί για την πολιτική τους δράση, μέσα από συλλογικές διαδικασίες, δράσεις και συνελεύσεις. Άσε που δηλώνουν και Αναρχικοί!
Βλέποντας την εξουσία να ξεδιπλώνει ένα δολοφονικό σχέδιο μέτρων για την κοινωνία, αρκετά κομμάτια της τελευταίας επιλέγουν ανεξάρτητους αγώνες μακριά από εργατοπατέρες, πολιτικούς και ρουφιάνους. Μέσα από αυτούς τους αγώνες όλο και περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους. Αντιλαμβάνονται πως οι απαντήσεις που πρέπει να δοθούν δε μπορεί να έχουν τη μορφή μονοήμερων απεργιών οι οποίες δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά βαλβίδες αποσυμπίεσης για την οργή που συσσωρεύεται στην εργατική τάξη. Υπάρχει η ανάγκη οι αντιστάσεις να ορθωθούν μέσα στους χώρους εργασίας, τους χώρους εκπαίδευσης, τους δημόσιους χώρους, παντού και πάντα. Υπάρχει η ανάγκη για τη συμμετοχή όλων στα ανοιχτά μέτωπα του κοινωνικό-ταξικού πολέμου, μακριά από τεχνητούς διαχωρισμούς. Ήρθε η στιγμή να επιτεθούμε σε ό,τι μας καταπιέζει. Δεδομένου ότι ο καπιταλισμός είναι πάντα ενάντια στις θέσεις μας και στην ζωή που θέλουμε να ζήσουμε, η θέση μας πρέπει να βρίσκεται όχι στην επίλυση της κρίσης αλλά σε ότι μπορεί να την οξύνει ακόμα παραπάνω.
...καμιά ειρήνη με τα αφεντικά
Σύντροφοι-ισσες για την όξυνση του ταξικού πολέμου
Τετάρτη 14 Απριλίου 2010
Συγκέντρωση για την άμεση απελευθέρωση του Μάριου Ζ.
ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΤΕ…
Στις ημέρες της οικονομικής και κοινωνικής χρεοκοπίας του συστήματος, υπό την απειλή κοινωνικών εκρήξεων, το κράτος προσπαθεί να ορθώσει ανάστημα. Είναι μεγάλο το διακύβευμα που παίζεται στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό απέναντι στους “εταίρους” της χώρας. Από τη μία, μια κυβέρνηση που πρέπει να αποδείξει ότι είναι ικανή να χειριστεί αυτήν την κρίση χωρίς να παραχωρήσει σπιθαμή από τα προνόμια της άρχουσας τάξης. Από την άλλη η ανάγκη της να διατηρήσει τη θέση της χώρας ανάμεσα στους «εταίρους» από το εξωτερικό. Ένα προλεταριάτο που χρησιμοποιείται σαν το πειραματόζωο για τη διαχείριση των κρίσεων που αναμένεται να ξεσπάσουν και στις υπόλοιπες χώρες, με πρώτες τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Εξίσου σημαντικό μία χώρα που πρέπει να αποδείξει στους φιλόδοξους επενδυτές ότι συνεχίζει να αποτελεί σημείο επένδυσης για την απόσπαση της υπεραξίας της εργασίας του προλεταριάτου, χωρίς να του επιτρέπεται να ορθώσει τις αντιστάσεις του.
Μία σειρά στρατηγικών αποπροσανατολισμού και τρομοκράτησης του κόσμου μπαίνουν σε εφαρμογή. Το σταδιακό χτίσιμο της εθνικής συνείδησης με σκοπό την απόσπαση της συναίνεσης του κόσμου βασικό στοιχείο της «επιχείρησης κρίση». Η διαχείριση της κρίσης επιβάλει την εθνική ενότητα μακριά από τους ταξικούς διαχωρισμούς που βιώνουμε καθημερινά. Και για όποιον-α δε μπορέσει να το αντιληφθεί μία σειρά από δόγματα μαζικών προσαγωγών, προληπτικών συλλήψεων, κουκουλονόμων, εισβολής σε αυτοδιαχειριζόμενους πολιτικούς χώρους, προφυλακίσεων χωρίς την ύπαρξη κανενός ενοχοποιητικού στοιχείου, έκδοση κρυφών ενταλμάτων, κατασκευής εσωτερικών εχθρών, απειλές απολύσεων στους χώρους εργασίας, όλα βρίσκονται στη διάθεση κράτους και κεφαλαίου στην προσπάθεια να καμφθούν οι αντιστάσεις που ορθώνονται.
Στις 24 Φλεβάρη, στην πορεία που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της γενικής απεργίας, ο κόσμος δείχνει τις διαθέσεις του. Δεν πρόκειται να αποδεχτεί τα νέα μέτρα. Ο κόσμος είναι αποφασισμένος να μεταφέρει τη “διαβούλευση” για την εφαρμογή των μέτρων μακριά από τα τραπέζια διαλόγου μεταξύ των εργατοπατέρων και των αντιπροσώπων του κράτους και του κεφαλαίου. Η απάντηση άγρια και αυθόρμητη. Οδοφράγματα, συγκρούσεις με τις κατασταλτικές δυνάμεις, καταστροφές των ναών των εμπορευμάτων. Το πλήγμα για την υπόληψη του κράτους βαρύ. Τρομαγμένοι βλέπουν ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου, ακόμα και κομματιών που στο παρελθόν είχαν δεδομένη τη συναίνεσή τους, να στρέφεται εναντίον τους. Οι εξωτερικοί εταίροι τους αρχίζουν να ζητούν παραπάνω εξηγήσεις για τους τρόπους που το ελληνικό κράτος και κεφάλαιο θα αντιμετωπίσουν όχι μόνο την οικονομική κρίση, αλλά και μία διαφαινόμενη κοινωνική εξέγερση.
Σε αυτό το πλαίσιο εξηγείται η αγριότητα της καταστολής της πορείας της 11 Μαρτίου στην Αθήνα. Από την αρχή της πορείας οι διαθέσεις των κατασταλτικών μηχανισμών ολοφάνερες. Μία πόλη αστυνομοκρατούμενη από κάθε λογής σώματα “ασφαλείας”. Αναίτιο σπάσιμο με ξύλο και δακρυγόνα του σώματος της πορείας που βρίσκονταν τα πρωτοβάθμια σωματεία μαζί με κομμάτια της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου. Ένας ασφυκτικός κλοιός από διμοιρίες των ΜΑΤ καθ' όλη τη διαδήλωση και συνεχείς επιθέσεις στο σώμα της πορείας με σκοπό τη σύλληψη και τον ξυλοδαρμό διαδηλωτών. Μια απ’ αυτές οδήγησε στην σύλληψη και τη μετέπειτα προφυλάκιση του Μάριου Ζ.
Για πάνω από 1 μήνα ο Μάριος Ζ., παραμένει προφυλακισμένος με πλαστές μαρτυρίες καρμπόν από τους άνδρες των ΜΑΤ, για συμμετοχή του σε επεισόδια κατά τη διάρκεια της πορείας στα οποία ουδέποτε συμμετείχε, ενώ παράλληλα υπάρχουν και ακράδαντα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία μαρτυρούν την αθωότητα του, όπως φωτογραφίες οι οποίες τον απεικονίζουν χωρίς κουκούλα, κόντρα στις μαρτυρίες των μπάτσων αλλά και καταθέσεις αυτόπτων μαρτύρων οι οποίες λένε πως ο Μάριος ουδεμία σχέση είχε με τα επεισόδια.
Η αλληλεγγύη μας απέναντι στο Μάριο Ζ. δεν έχει να κάνει με την ξεκάθαρη αθωότητα του για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στον κοινωνικο-ταξικό πόλεμο που βιώνουμε καθημερινά δεν αναγνωρίζουμε κανένα αθώο και κανένα ένοχο. Η παρουσία μας στο δρόμο και στα ανοιχτά μέτωπα του πολέμου αυτού, δεν είναι απλώς δικαίωμά μας που δεν θα αφήσουμε να μας αφαιρεθεί από τον οποιοδήποτε χρυσοχοίδη αλλά υποχρέωσή και επιλογή μας. Στο πρόσωπο του Μάριου Ζ. εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε όλους τους συντρόφους που βρίσκονται διωκόμενοι για την επιλογή τους να συμμετέχουν σε αυτόν τον πόλεμο. Η αλληλεγγύη μας να φτάσει από τις πτέρυγες του Κορυδαλλού που κρατείται ο Μάριος μέχρι και το πιο απόμακρο και μοναχικό κελί της δημοκρατίας τους.
…ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΕΤE
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
για την απεργία 11-03-10
Από το πρωί διάφορος κόσμος περιφρούρησε την απεργία έξω από τα Κεντρικά Λύκεια της Μυτιλήνης, κλείνοντας τις εισόδους για τυχόν απεργοσπάστες. Αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο προϊστάμενος της 2βάθμιας εκπαίδευσης να βγάλει "διαταγή" ώστε όλα τα σχολεία του συγκροτήματος να μείνουν κλειστά.
Στη μία από τις προσυγκεντρώσεις (η άλλη ήταν του παμε) δημιουργήθηκε μπλοκ με κεντρικό πανό "Ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται, καταστρέφεται" που πορεύτηκε στους δρόμους της πόλης μοιράζοντας κείμενα, κολλώντας αφίσες κυρίως σε τράπεζες και γράφοντας συνθήματα. Αιχμές του μπλοκ αποτέλεσαν η συνολική ανατροπή του συστήματος και όχι το να παρθούν κάποια μέτρα πίσω, η αμφισβήτηση της ηθικής της εργασίας και η επίθεση στην εθνική ενότητα.
Η πορεία είχε σαφώς μεγαλύτερη συμμετοχή από την προηγούμενη και κατέληξε στο (πρώην) υπουργείο Αιγαίου, το οποίο φυλούσαν μερικοί οπκε χωρίς εμφανείς εξαρτήσεις. Εκεί ανέβηκε μια "αντιπροσωπεία" (ποιανών άγνωστο) για να καταθέσει ψηφίσματα στο γενικό γραμματέα. Ο γ.γ. δεν απάντησε κάτι στα ερωτήματα των εκπροσώπων. Κάποιος κόσμος απάντησε σ' αυτή την κωμωδία φωνάζοντας "Δεν θέλουμε απαντήσεις, τις βρίσκουμε στο δρόμο, σκατά στο κράτος και κάθε αστυνόμο". Η πορεία συνεχίστηκε, αλλά λίγο πριν αποχωρήσουν οι διαδηλωτές το κτίριο του υπουργείου δέχτηκε έναν αριθμό εμφιαλωμένης, κόκκινης και μαύρης μπογιάς.
Στη μία από τις προσυγκεντρώσεις (η άλλη ήταν του παμε) δημιουργήθηκε μπλοκ με κεντρικό πανό "Ο καπιταλισμός δεν μεταρρυθμίζεται, καταστρέφεται" που πορεύτηκε στους δρόμους της πόλης μοιράζοντας κείμενα, κολλώντας αφίσες κυρίως σε τράπεζες και γράφοντας συνθήματα. Αιχμές του μπλοκ αποτέλεσαν η συνολική ανατροπή του συστήματος και όχι το να παρθούν κάποια μέτρα πίσω, η αμφισβήτηση της ηθικής της εργασίας και η επίθεση στην εθνική ενότητα.
Η πορεία είχε σαφώς μεγαλύτερη συμμετοχή από την προηγούμενη και κατέληξε στο (πρώην) υπουργείο Αιγαίου, το οποίο φυλούσαν μερικοί οπκε χωρίς εμφανείς εξαρτήσεις. Εκεί ανέβηκε μια "αντιπροσωπεία" (ποιανών άγνωστο) για να καταθέσει ψηφίσματα στο γενικό γραμματέα. Ο γ.γ. δεν απάντησε κάτι στα ερωτήματα των εκπροσώπων. Κάποιος κόσμος απάντησε σ' αυτή την κωμωδία φωνάζοντας "Δεν θέλουμε απαντήσεις, τις βρίσκουμε στο δρόμο, σκατά στο κράτος και κάθε αστυνόμο". Η πορεία συνεχίστηκε, αλλά λίγο πριν αποχωρήσουν οι διαδηλωτές το κτίριο του υπουργείου δέχτηκε έναν αριθμό εμφιαλωμένης, κόκκινης και μαύρης μπογιάς.
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Δεν παίρνουμε άδεια από κανέναν, παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας
Στη Μυτιλήνη, τους τελευταίους τρεις μήνες, είχε απαγορευτεί σε όλους η χρήση των αιθουσών του πανεπιστημιακού κτιρίου Παπαρίσβα, καθώς επίσης και η διεξαγωγή συναυλιών στον πανεπιστημιακό χώρο του Ξενία. Τόσο οι φοιτητικές ομάδες, όσο και o σύλλογος αδιορίστων εκπαιδευτικών, οι μαθητές και άλλοι που θέλησαν να χρησιμοποιήσουν τις αίθουσες για εκδηλώσεις, συνελεύσεις, πάρτι, είτε με άδεια είτε χωρίς,βρήκαν τις πόρτες κλειστές. Σήμερα μαθαίνουμε ότι υπάρχει πιθανότητα να εγκριθούν, μέσα όμως από το γραφειοκρατικό τέρας.
Στην Αθήνα, στις 20/2 έγινε εισβολή των ένστολων δολοφόνων στην Πολυτεχνειούπολη, με εντολή πρύτανη, για υποτιθέμενες µικροφθορές στα παλιά κτίρια των Ηλεκτρολόγων. Έγιναν 30 προσαγωγές ατόμων που φυσικά αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς κατηγορίες.
Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μπάτσοι εισέβαλαν και συνέλαβαν άτομα το Δεκέμβρη, καθώς επίσης καταπάτησαν και πάλι το άσυλο την ημέρα των απεργιακών κινητοποιήσεων στις 24 Φλεβάρη.
Τα περιστατικά είναι πολλά.... Αυτό προωθείται. Οι καταπατήσεις αυτές περνάνε ως απλά καθημερινά περιστατικά και αποσιωπούνται ώσπου η κατάργηση του ασύλου να γίνει καθεστώς.
Όλα αυτά συνοδεύονται από διαφοροποιήσεις στον τρόπο λειτουργίας εντός των πανεπιστημίων που κάνουν όμως τη διαφορά. Κάμερες παρακολούθησης, κάγκελα, λουκέτα, καθολική απαγόρευση χρησιμοποίησης των χώρων του πανεπιστημίου πέρα από τη διεξαγωγή των μαθημάτων.
Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι κοινωνική κατάκτηση, δεν παραχωρήθηκε έτσι απλά από το κράτος. Αποτελεί ακόμα έναν από τους χώρους οργάνωσης των συλλογικών αντιστάσεων. Γι' αυτό δεν είναι δυνατό να ζητούνται άδειες για να χρησιμοποιηθεί. Είναι σχεδόν ένας από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους. Μιας και οι πόλεις μας έχουνε γίνει μοντέρνες φυλακές, από τις κάμερες επιτήρησης και τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής. Τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής που εξευτελίζουν, ελέγχουν, ξυλοκοπούν, και δολοφονούν περαστικούς, όπως πρόσφατα στο Βύρωνα. Ενώ οι μετανάστες υπόκεινται καθημερινά σε βασανιστήρια.
Στη Μυτιλήνη αλληλέγγυοι στον αγώνα των φυλακισμένων μεταναστών στη Λέσβο, κατέλαβαν το Παπαρίσβα. Εκεί φιλοξενήθηκαν και έγιναν συζητήσεις μεταξύ τους.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη του 2008 το άσυλο αποτέλεσε κέντρο συνάντησης όλων των εξεγερμένων που κατέβαιναν καθημερινά στον δρόμο.
Είναι ακριβώς αυτή η κοινωνική διάσταση του ασύλου που φοβίζει και ενοχλεί το κράτος, καθώς εξαπλώνεται εκτός των πανεπιστημιακών ορίων, με τη δημιουργία αρκετών αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων σε γειτονιές και εργασιακούς χώρους που συνδέονται με τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου.
Το κράτος αναπαράγει την γνώριμη τακτική του. Σε περιόδους όξυνσης του κοινωνικού ανταγωνισμού επιχειρεί τόσο να καταστείλει τα εν λόγω εγχειρήματα και τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, όσο και να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο. Έμμεσα με την μετατροπή νόμων, ή άμεσα με την καταπάτησή του από τους μπάτσους, που τρομοκρατούν, συλλαμβάνουν, ξυλοκοπούν όσους το χρησιμοποιούν . Συνεπικουρούμενοι πάντα από τους ρουφιανοδημοσιογράφους. Ταυτόχρονα μεθοδεύεται ο εκφυλισμός της σημασίας του πανεπιστημιακού ασύλου σε μια αποστειρωμένη, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο, μουσειακή πρακτική, αποκλειστικά ακαδημαϊκή.
Ούτε θεσμικό ούτε ακαδημαϊκό
Άσυλο Κοινωνικό – Πολιτικό
Κάτω τα ξερά σας από το άσυλο
Στην Αθήνα, στις 20/2 έγινε εισβολή των ένστολων δολοφόνων στην Πολυτεχνειούπολη, με εντολή πρύτανη, για υποτιθέμενες µικροφθορές στα παλιά κτίρια των Ηλεκτρολόγων. Έγιναν 30 προσαγωγές ατόμων που φυσικά αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς κατηγορίες.
Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης μπάτσοι εισέβαλαν και συνέλαβαν άτομα το Δεκέμβρη, καθώς επίσης καταπάτησαν και πάλι το άσυλο την ημέρα των απεργιακών κινητοποιήσεων στις 24 Φλεβάρη.
Τα περιστατικά είναι πολλά.... Αυτό προωθείται. Οι καταπατήσεις αυτές περνάνε ως απλά καθημερινά περιστατικά και αποσιωπούνται ώσπου η κατάργηση του ασύλου να γίνει καθεστώς.
Όλα αυτά συνοδεύονται από διαφοροποιήσεις στον τρόπο λειτουργίας εντός των πανεπιστημίων που κάνουν όμως τη διαφορά. Κάμερες παρακολούθησης, κάγκελα, λουκέτα, καθολική απαγόρευση χρησιμοποίησης των χώρων του πανεπιστημίου πέρα από τη διεξαγωγή των μαθημάτων.
Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι κοινωνική κατάκτηση, δεν παραχωρήθηκε έτσι απλά από το κράτος. Αποτελεί ακόμα έναν από τους χώρους οργάνωσης των συλλογικών αντιστάσεων. Γι' αυτό δεν είναι δυνατό να ζητούνται άδειες για να χρησιμοποιηθεί. Είναι σχεδόν ένας από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους. Μιας και οι πόλεις μας έχουνε γίνει μοντέρνες φυλακές, από τις κάμερες επιτήρησης και τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής. Τις αστυνομικές δυνάμεις κατοχής που εξευτελίζουν, ελέγχουν, ξυλοκοπούν, και δολοφονούν περαστικούς, όπως πρόσφατα στο Βύρωνα. Ενώ οι μετανάστες υπόκεινται καθημερινά σε βασανιστήρια.
Στη Μυτιλήνη αλληλέγγυοι στον αγώνα των φυλακισμένων μεταναστών στη Λέσβο, κατέλαβαν το Παπαρίσβα. Εκεί φιλοξενήθηκαν και έγιναν συζητήσεις μεταξύ τους.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του Δεκέμβρη του 2008 το άσυλο αποτέλεσε κέντρο συνάντησης όλων των εξεγερμένων που κατέβαιναν καθημερινά στον δρόμο.
Είναι ακριβώς αυτή η κοινωνική διάσταση του ασύλου που φοβίζει και ενοχλεί το κράτος, καθώς εξαπλώνεται εκτός των πανεπιστημιακών ορίων, με τη δημιουργία αρκετών αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων σε γειτονιές και εργασιακούς χώρους που συνδέονται με τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου.
Το κράτος αναπαράγει την γνώριμη τακτική του. Σε περιόδους όξυνσης του κοινωνικού ανταγωνισμού επιχειρεί τόσο να καταστείλει τα εν λόγω εγχειρήματα και τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, όσο και να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο. Έμμεσα με την μετατροπή νόμων, ή άμεσα με την καταπάτησή του από τους μπάτσους, που τρομοκρατούν, συλλαμβάνουν, ξυλοκοπούν όσους το χρησιμοποιούν . Συνεπικουρούμενοι πάντα από τους ρουφιανοδημοσιογράφους. Ταυτόχρονα μεθοδεύεται ο εκφυλισμός της σημασίας του πανεπιστημιακού ασύλου σε μια αποστειρωμένη, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο, μουσειακή πρακτική, αποκλειστικά ακαδημαϊκή.
Ούτε θεσμικό ούτε ακαδημαϊκό
Άσυλο Κοινωνικό – Πολιτικό
Κάτω τα ξερά σας από το άσυλο
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
